GER STRUIK - 17 NOVEMBER 2009

Print dit - of mail het

Dit land kent nog steeds gerechtigheid en onbenulligheid staat hier nog steeds in hoog aanzien. Immers, Dutch Bloggies heeft de website van David Rietveld, het Haagse raadslid van GroenLinks, opnieuw genomineerd voor politieke weblog van het jaar. Met een nominatie is de buit natuurlijk nog niet binnen, want Rietveld werd al vier keer eerder zonder resultaat genomineerd. Maar de samenstelling van de jury maakt dat de prijs hem ditmaal niet meer kan ontgaan.

Om te beginnen, het jurylid voor de politieke weblogs is de winnaar van vorig jaar, Boris van der Ham, Tweede Kamerlid voor D66. Boris zal bovendien steun krijgen van de voorzitter van de jury. Dat is namelijk niemand minder dan Jeroen Mirck, de redacteur van de VARA-website Joop.nl, de man die de VARA naar nieuwe dieptepunten moet gaan voeren. En ten slotte, Dutch Bloggies wordt al jaren gesponsord door de gemeente Den Haag. Dat moet zich toch eens uitbetalen!

Vrijwel iedere politicus heeft nu een weblog, maar toen Rietveld in 2002 met zijn website begon, was hij nog een pionier. Bovendien heeft hij direct onderkend dat juist de onbenullige politicus op het internet zoveel beter uit de verf komt. Op het internet geen plotselinge run op de koffiekamer als zo’n politicus zijn zegje gaat doen en evenmin collega’s die dan demonstratief de krant gaan zitten lezen. Ook geen boegeroep of obscene gebaren vanaf de publieke tribune. Niets van dit alles. Hij kan thuis ongestoord zijn onbenulligheidjes intikken en met één druk op de knop staan ze op internet.

Rietveld heeft ook al snel ingezien dat onbenulligheid de aandacht van de lezer niet onbeperkt kan vasthouden. Grappen, grollen en vooral practical jokes mogen niet ontbreken

Zo stelde Rietveld zich in 2004 kandidaat voor het – overigens niet vacante - burgemeesterschap van Den Haag. Als grap van een middelbare scholier, of desnoods van een eerste- of tweedejaars student, kan ik zoiets nog wel plaatsen. Maar bij een man van 32 jaar vind ik het toch wat zorgelijk. Is dit niet een wanhopige schreeuw om aandacht? Is er bij Rietvelds zoektocht naar volwassenheid soms iets faliekant verkeerd gegaan? Was het een gereformeerde jeugd, was het een drankzuchtige vader met losse handjes, is hij op school veel gepest? Hoe dan ook, de opmars van Rietveld heeft het niet geschaad. Twee jaar later was hij raadslid voor GroenLinks.

Bloggende politici gebruiken hun blogs nog wel eens voor het uiteenzetten van hun visie op mens en maatschappij. Welnu, de website van Rietveld is van dergelijke smetten vrij. Diep nadenken, laat staan een visie, dat is bij hem sowieso een brug te ver. Nee, Rietveld reageert veelal uit de losse pols op wat anderen gezegd of gedaan hebben en daarin bereikt hij een griezelige graad van perfectie. Geen opvatting of nieuwsfeitje zo banaal, of hij weet er nog een nieuwe dimensie van banaliteit aan te ontdekken. Zo vermeldt hij vol trots op zijn website.

“Daar twitterde ik gisterenochtend over: ‘of Wilders rechts of links is, daar gaat het niet om. Hij is extreem en radicaal. En door zijn succes gevaarlijk’.”

Dit is nu echt een statement om trots op te zijn. Banaliteit van een immense zeggingskracht. Dat helpt de maatschappij ook echt vooruit. Het zijn ook bij uitstek dit soort uitingen die mij vertrouwen doen houden in de toekomst van ons land.

Is er dan niets bekend over wat Rietveld bewogen heeft de politiek in te gaan? Ja, wis en warempel wel, maar niet op zijn eigen website – het idee alleen al – maar op die van GroenLinks zelf:

“Ik heb me vaak afgevraagd waar deze interesse vandaan kwam. Het heeft in ieder geval te maken met de vaste overtuiging dat het béter kan. De verdeling van de welvaart, de manier waarop de economie is ingericht en de wijze waarop met de aarde wordt omgegaan. Die thema’s heb ik altijd erg belangrijk gevonden, en zo bezien is het logisch dat ik bij GroenLinks terecht kwam.”

U ziet het, zijn keuze voor GroenLinks is gestoeld op volstrekte nietszeggendheid. Maar eerlijk is eerlijk, ik zou zelf ook niet weten waar ik een voorkeur voor GroenLinks op zou moeten baseren .

Het wordt weer verkiezingstijd en dan verblijdt Rietveld ons telkens weer met zijn Fingerspitzen-prognoses. Die naam is zo treffend gekozen. Het gaat bij Rietveld louter om het gevoel. Dieper nadenken weet hij ook hier zorgvuldig te vermijden. Het gaat ongeveer in de trant van: GroenLinks staat deze week op 4 zetels en stond vorige week op 3 zetels, GroenLinks is dus 1 zetel in de peilingen gestegen. Veel ingewikkelder wordt het echt niet. En mocht het voor u toch nog te hoog gegrepen zijn, geen nood, voor de minder begaafde lezer maakt hij zijn overpeinzinkjes ook nog eens inzichtelijk met van die schattige staafdiagrammen in frisse pasteltinten.

En dan heb hebben we het nog niet gehad over zijn “finest hour”: het voor de neus van Wilders wegkapen van de domeinnaam pvvdenhaag.nl. Afgelopen augustus haalde Rietveld daarmee zelfs het landelijke nieuws. Ieder die pvvdenhaag.nl aanklikte kreeg niet een ferm van verhaal van Wilders, maar wat geneuzel van Rietveld voorgeschoteld. Hij dacht dat de kiezers dat wel zouden appreciëren, maar het tegendeel bleek het geval. Ook Wilders zelf was “not amused”. Hij dreigde zelfs met een rechtszaak, en toen was het snel uit met de pret. Maar het ego van Rietveld – en daar ging het uiteindelijk om - had natuurlijk een geweldige oppepper gekregen

Ik kan er maar niet over uit, wat een uniek baasje! Eigenlijk zou hij geheel vrijgesteld moeten worden van al dat nutteloze en tijdrovende raadswerk teneinde zijn onbenulligheid – in diepe afzondering – ongestoord verder te kunnen vervolmaken. Immers, in zijn weblogs zijn de kiezers, laat staan de Hagenaars, toch al een “quantité négligeable”.

Rietveld is het prototype van een nieuw soort politicus. Hij is niet zo’n hopeloos ouderwetse volksvertegenwoordiger die de kiezers opzoekt in de wijken, die zich het vuur uit de sloffen loopt voor de belangen van zijn achterban. Nee, Rietveld  is een moderne internet-politicus die zich een ongeluk blogt en twittert om zich daarmee in de kijker te spelen. Het summum van politiek  succes is voor hem een uitverkiezing tot politieke weblog van het jaar. Wat de burger er wijzer van wordt, het zal hem werkelijk een zorg zijn. Hij is vooral geïnteresseerd in de promotie van Rietveld. Zijn weblogs beogen vooral te laten zien hoe geweldig Rietveld wel niet is.

En geweldig is hij. Het gaat hem, naast een plaats in het hoofdbestuur van GroenLinks, stellig ook de Dutch Bloggies-prijs opleveren. En Dutch Bloggies? Die club benoemt Rietveld volgend jaar tot jurylid opdat Rietveld dan naar eer en geweten de prijs aan zichzelf kan toekennen. Maar dan moet de gemeente Den Haag - uiteraard - Dutch Bloggies wel blijven subsidiëren.