Vrijheid van Meningsuiting
K.B. WOLF - 14 APRIL 2009
‘Vrijheid van meningsuiting’. U zult er vast weleens van hebben gehoord. Het wordt te pas en te onpas gebruikt in politieke bekvechtpartijtjes. Zo ook bij het geval Eddaoudi.
Imam Ali Eddaoudi wil graag bij de Koninklijke Landmacht onze islamitisch angehauchte soldaten geestelijk bijstaan. VVD en PVV vinden dit geen goed idee, gezien de opinies die de heer Eddaoudi eerder spuide. En terecht.
Nu stellen de ‘vrienden van Ali’ dat hier de vrijheid van meningsuiting mee wordt beperkt. Is dat ook zo?
Niemand beknot de heer Eddaoudi immers in zijn vrijheid tot het geven van zijn mening, hoe perfide ook. Sterker nog: als religieus mag hij meer dan non-religieuzen; hij weet zich immers ook nog gedekt door de vrijheid van godsdienst.
De vraag is dan ook niet of zijn vrijheid op welk vlak dan ook wordt beperkt. De vraag die hier moet worden gesteld, is of deze man geschikt is voor de functie van legerimam?
Natuurlijk niet. Iemand die een openlijke afkeer heeft van de Nederlandse samenleving hoort geen geestelijk leidsman te zijn van de soldaten die die samenleving met hun leven moeten verdedigen. Wat zou Eddaoudi bijv. te zeggen hebben gehad tegen de ouders van soldaat Chadli? "Uw zoon is gestorven voor de goede zaak. Voor de strijd tegen het islamitisch terrorisme en de glorie van Nederland"? Yeah right...
Iemand die bij een sollicitatiegesprek bij de MacDonalds zegt de BigMac een terroristische aanval op de smaakpapillen te vinden, zal naar alle waarschijnlijkheid niet worden aangenomen. En de kans dat deze scribent ooit nog eens bij de RVD woordvoerder van hare majesteit de koningin wordt, is ook nihil (link). Zo gaat dat.
Op grond van zijn denkbeelden kunnen we rustig vaststellen dat Eddaoudi niet geschikt is voor de positie van legerimam. Laat u daarbij niet afleiden door de kreet ‘de vrijheid van meningsuiting wordt aangetast!’ En dus hoort die baan naar een andere, betere kandidaat te gaan.
