KEESJEMADURAATJE - 13 JUNI 2008

Op zich is het een heel interessant thema voor een avond in de bibliotheek van Breda. Islam en Feminisme. Zijn er twee thema's te noemen die meer tegengesteld zijn dan deze twee maatschappelijke stromingen. Als Feminisme en Islam tegen over elkaar gezet worden, dan is een hele pittige discussie gegarandeerd. Zoals we in de biografie van Ayaan Hirsi Ali (Mijn Vrijheid) kunnen lezen, hebben vrouwen in Saoudi-Arabië geen rechten. Vrouwen mogen niet alleen op straat lopen, niet reizen, geen auto besturen en als een man genoeg heeft van zijn vrouw, dan kan hij haar zonder problemen verstoten. De moeder van Ayaan Hirsi Ali, die in Somalië nog een vrij hoge status had, werd in het land waar de islam is uitgevonden, Saudi-Arabië, gedwongen thuis te blijven zitten, omdat ze niet alleen boodschappen mocht doen. Als er een zoontje van 11 naast haar liep, dan mocht ze wel naar buiten.   Vanuit onze individualistische en liberale visie gezien staat deze levenswijze dus geheel in tegenstelling tot de rechten die vrouwen dankzij het feminisme hebben verworven. 

Daar denkt de Nederlandse schrijfster Ceylan Pektas-Weber geheel anders over. De tot de islam bekeerde schrijfster  in haar artikel "Emancipatie achter de dijken" :

"Toen ik zelf moslim werd hing ik het feminisme aan de kapstok. Ik dacht oprecht dat de islamitische geloofsleer mij alle rechten en ruimte geeft die ik kan verlangen. Daarvan ben ik nog steeds overtuigd, maar ik ben er intussen ook achter dat dit niet wil zeggen dat deze rechten en ruimte mij en andere vrouwen binnen de moslimgemeenschap altijd gemakkelijk worden gegeven. Intussen heb ik het feminisme daarom maar weer uit de kast gehaald, als instrument om de rechten die Allah mij en andere moslimvrouwen al lang geleden gaf, ook te krijgen. Niet in een gevecht tegen mannen trouwens, maar juist door samen met hen de kracht terug te brengen in de moslimgemeenschap, waarvoor volgens mij het geloof ons de weg wijst." 

In dit ene citaat wordt al geheel duidelijk waar het aanstaande woensdag tijdens de lezing van Ceylan Pektas Weber in de bibliotheek van Breda naar toe gaat. Ze gaat er van uit dat de strijd voor de rechten van vrouwen samen met mannen gevoerd moet worden en bovendien dat Allah in zijn oneindige goedheid de vrouwen binnen de islam reeds rechten gegeven heeft.  Twee bijna onoverbrugbare contradicties binnen het geloof, die alleen maar kunnen leiden tot frustraties en depressies. Immers zodra een vrouw binnen de islamitische geloofsgemeenschap voor haar eigen rechten op zou komen, kan ze met deze argumenten weer terug in haar schulp gedreven worden.

Het is dan ook niet begrijpelijk, dat de Commissie PaVEM, opgericht ten einde allochtone vrouwen meer bij activiteiten in de samenleving te betrekken, juist een spreekster uitnodigt, die de twee contraire grootheden islam en feminisme met elkaar poogt te verenigen. Zo wordt deze commissie, die een middel tot emancipatie hoort te zijn, een machinerie ter onderdrukking van de vrouw.  

Een ander punt van kritiek is, dat de commissie, die de integratie van vrouwen uit ethnische minderheden wil bevorderen, juist een Nederlandse vrouw uitnodigt om een lezing te houden. Alsof er geen vrouwen uit de gelederen van ethnische minderheden zelf zijn, die iets kunnen vertellen. Juist de Nederlandse- tot de islam bekeerde vrouwen, zoals Pektas-Weber,  zijn vaak heel erg fel en niet tot nuance bereid.

Het mag niet waar zijn en het kan niet waar zijn, dat subsidiegeld van de overheid wordt gebruikt om  kwetsbare vrouwen uit minderheidsgroepen in de samenleving wijs te maken, dat er binnen de islamitische religie een bevrijding van de vrouw mogelijk is. 

Geert Wilders, doe hier eens wat aan!