Oorlog tegen links
DRNOMAD - 15 NOVEMBER 2007Of je de leugens slikt of niet, de linkse sprinkhanen vreten het land toch wel leeg. Ze willen geld zien. Punt. Dat werpt de vraag op, deugt de strategie wel? Discussies helpen niet meer. Een oorlog tegen links kan uitkomst bieden. Democratie is uitgevonden om machtswisselingen zonder bloedvergieten te laten verlopen. Discussie en debat ondersteunt deze methodiek, en wisselt de gewapende strijd in voor onderhandelingen. Om deze basis bestaat een mantra van beschavingsvormen die op zich allemaal heel nobel zijn, maar waarvan je je kunt afvragen of ze nog werken. Vrijheid van Godsdienst was een vredesverdrag na de bloedige reformatie oorlog. Sinds radicalisering van Islam in eigen huis, is de Vrijheid van Godsdienst geen vredesverdrag meer, maar een wapenstilstand geworden. Gelijkheid werd een maatschappelijk streven om de zwakkeren te verheffen; het mondt uit in de verzwakking van de sterken. Gelijkheid op het ene terrein, leidt tot ongelijkheid op andere terreinen. Gelijkheid is eigenlijk een omgekeerd, tegennatuurlijk discriminatie model met juridische consequenties. In dezelfde gedachte, discussie werkt niet meer. Vlak voor het eind van Paars II zag links dat rechts hoog stond in de peilingen. De linkerkant van de Tweede Kamer wilde op het laatste moment nog snel hun macht gebruiken, om met spoed een wet aan te nemen die ieder volgend Kabinet zou verplichten om het Rekening Rijden in te voeren. Wim Kok hield de boot af; hierdoor kreeg het volk de kans om over Rekening Rijden te stemmen tijdens de verkiezingen. Hetzelfde soort sprinkhanengedrag zagen we vorig jaar met het debat over het Generaal Pardon. Het debat ging nergens over. Goedkeuring van het Generaal Pardon was tevoren afgesproken. Het debat was één grote schijnvertoning, en links kreeg zijn zin. Nu de fiscale plannen voor het komend jaar bekend worden zien we hetzelfde gebeuren. Het wetenschappelijke debat over klimaatverandering is nog volop gaande, zeker in de Verenigde Staten. Er komen steeds meer aanwijzingen dat de zon een grotere invloed heeft dan gedacht. “Snel belasting heffen voordat deze inkomstenbron opdroogt”, moet het Kabinet gedacht hebben toen zij de slurptax bedacht, die niets te maken heeft met de marktwaarde van CO2, volgens het Kyoto protocol. Net zo goed is de discussie ten einde dat snelheidscontroles goed zijn voor verkeersveiligheid. De tarieven van verkeersboetes gaan 20% omhoog om de gratis schoolboeken te financieren. Nederland heeft ook Brussel gevraagd om de inmiddels verboden BPM op auto’s te mogen aanhouden. Ze willen geld, en discussie is verder niet meer nodig. Sterker nog, men heeft geld nodig en verkoopt dit met leugens, waarvan iedereen weet dat het leugens zijn. Mensen betonen namelijk massaal hun vergiffenis voor die leugens. De Nederlandse burger denkt zo, als er een leugen nodig is om je zin te krijgen, moet je niet moeilijk doen over liegen. Het gaat verder. Liegen is beleid geworden. Wouter Bos wil bijvoorbeeld de economische rekenmodellen aanpassen, zodat overheidsuitgaven veel gunstiger uit de bus komen. De oplossing voor de autobranden in Amsterdam Slotervaart, was niet het aanpakken van probleemjeugd, maar zwijgen naar de pers. Inmiddels is het volk zo gewend geraakt aan leugens, dat liegen nauwelijks nog irritatie wekt bij gewone mensen. En die irritatie bestaat zelfs helemaal niet bij linkse mensen. Irritatie kan iemand namelijk van zijn geloof afschoppen. En net zoals bij Moslims, bestaat er in linkse kringen een Ummah; een broederschapsgevoel. In linkse actiegroepen bestaat een Omerta die het criminele karakter van de bewegingen verborgen moet houden. De linkse maffia vormt aldus een gesloten front, zelfs als zij faalt. Discussies leiden tot daarom tot niets. Ze begrijpen bij links hoe je met macht en strijd moet omgaan. Als strijd niet meer helpt, probeer het met onderhandelingen. Als onderhandelingen niet helpen, probeer het met strijd. Als er één partij wil onderhandelen en de ander strijden, dan zal de strijdlustige partij winnen. Het succes van links is volgens dat laatste ontstaan. De tegenstanders van links zijn simpelweg te braaf. Daarom mag de vraag worden gesteld, of we de juiste strategie volgen. Er valt met links niet te praten. Ze veranderen nobele beschavingsnormen in gevaarlijke wapens. Ze zijn simpelweg uit op de vernietiging van rechts. Braafheid maakt verliezers; de rechtse strategie deugt niet. Daarom, een oorlog tegen links kan uitkomst bieden. Reageren? Klik hier! |
|


