LUCIDA - 02 NOVEMBER 2007

Print dit - of mail het

Fantoompolitiek
Zo vraagt Ephimenco zich af waar minister Vogelaar was toen de spanningen in de 'islamwijk' Slotervaart tot een kookpunt waren gestegen en zij in geen velden en wegen was te bekennen. Waarom dezelfde minister verstek liet gaan in het tv-programma 'Rondom Tien' met als centraal thema de stand van zaken in de probleemwijken. Het uitblijven van een duidelijk en overtuigend antwoord op deze vragen roept alleen nog maar meer vragen op en zet daarnaast aan tot gerichte speculaties.

Ephimenco en met hem velen vragen zich af of deze minister eigenlijk wel een (eigen) 'visie' heeft, of dat zij slechts een sociaal-democratische excuus-Truus is met een zak geld waarmee ze een zeer specifieke bevolkingsgroep in onze samenleving naar eigen believen mag 'paaien en pleasen'. Ook stelt Ephimenco de vraag of Ella Vogelaar misschien bewust uit de wind wordt gehouden om te voorkomen dat zij het politieke slachtoffer wordt van dat wat ik maar eens voor het gemak aanduid als het anti Verdonk-ressentiment.

Anders gezegd een doelbewuste strategie waarmee men Ella Vogelaar voor mogelijke repercussies wilt behoeden als gevolg van de systematisch hetze die tegen het beleid van haar voorgangster werd gevoerd, opdat zij niet op enig moment met gelijke munt wordt terugbetaald. In zijn vraagstelling: 'Is Ella Vogelaar soms ondergedoken om er zeker van te zijn geen verbale uitglijder te begaan?', licht Ephimenco al een tipje van de sluier. Met de vraag die Ephimenco oproept: 'is er nog een kapitein op het spookschip?' scheert hij volgens mij rakelings langs het antwoord.

De oplossing voor die vraag schuilt volgens mij in het woordje 'een'. Gesteld Ephimenco gebruikt de term 'spookschip' als metafoor voor het specifieke ministeriële beleidsterrein van Ella Vogerlaar, dan toont de praktijk aan dat er niet sprake is van slechts één verantwoordelijke bewindspersoon maar van meerdere (hoofdzakelijk PvdA-bewindspersonen) die in de media als stuurman aan het roer van dit 'spookschip' opdoemen; d.w.z. elkaar onderling bijvallend, aanvullend en rugdekking gevend!

Alle ogen op Kwatta
De suggestie wekkend dat het integratievraagstuk in het algemeen, en de inbedding van de islam binnen onze samenlevingen in het bijzonder ons 'allen' aangaat, doorkruisen (afwisselend Ter Horst, Bos, Plasterk, Albayrak, Aboutaleb en met op de 'achtergrond' de drijvende kracht Cohen) het specifieke beleidsterrein van Vogelaar te pas en te onpas. Echter, dat we ons vooral niet op deze elkaar overlappende en ogenschijnlijke eensgezinde sociaaldemocratische shariade blindstaren! Want er lijkt volgens mij een doortrapte strategie achter te schuilen, die door de partijpolitieke strategen van de PvdA nauwgezet blijkt te zijn uitgedokterd.

Om te beginnen heeft de PvdA zich in de aanloop naar de verkiezingen extreem angstvallig op de vlakte gehouden t.a.v. van elk onderwerp dat ook maar bij benadering in de buurt van islam en of integratie kwam. De verklaring hiervoor ligt voor de hand. Ten koste van alles moest worden voorkomen dat men niet de aanzienlijke moslimachterban binnen de PvdA tegen de haren zou instrijken. Dit zou immers wel eens 'kostbare' stemmen kunnen kosten. En dus gold de stilzwijgende afspraak dat men tijdens de verkiezingscampagne de kaken over deze 'gevoelige' kwesties stijf op elkaar moest houden.

Nog voordat de sociaal-christelijke regeringscoalitie CDA/CU/PvdA daadwerkelijk een feit was, jaste de kleinst mogelijke meerderheid in de Tweede Kamer de motie Bos voor een algemeen pardon er doorheen. En koud waren de ministerposten ingevuld of Ella Vogelaar beet als eerste de spits af (zij sprak zich uit tegen een burqaverbod) in het proces de politieke erfenis van Rita Verdonk 'vakkundig' te verdonkeremanen.

Maar men voelt drommels goed aan dat die jarenlange oppositionele afbraakretoriek, systematisch toegespitst op de persoon Verdonk, vroeg of laat als een boemerang zal terugslaan op degenen die haar beleid om het hardst hebben afgekraakt. En dan treedt hetzelfde mechanisme in werking waarmee men op Rita Verdonk 'succesvol' (politieke) karaktermoord heeft toegepast. Tegen die ijzeren wetmatigheid -wat gij niet wilt dat u geschiedt doet dat ook een ander niet- wil men de minister van islamitische aangelegenheden, Ella Vogelaar, reeds op voorhand in bescherming nemen.

Demoniseren
Allochtoon Nederland in het algemeen en de moslimgemeenschap in het bijzonder had genoeg geleden onder het starre bewind van Verdonk. Het werd daarom de hoogste tijd dat aan de extreem polemiserende toon binnen het integratiedebat een einde moest komen. Inmiddels wordt ruimhartig de knip getrokken en sindsdien schieten de talloze knuffel- en troetelprojecten van en voor moslims als maatschappelijke splijtzwammen uit de grond.

Immers deze minister van Felicitatiekoffers en Afvalbakken, zoals Ephimenco smalend weet te formuleren, blijkt het vleesgeworden bewijs van de beginselloosheid als ook van het moslimopportunisme dat thans als een onheilspellend fantoom doorheen de 'Partij van de Allochtonen' rondwaart. Onlangs liet de Minister van Staat, Ruud Lubbers, zich ontvallen dat we het asielbeleid in dit land (Nederland) moesten "ontverdonken".

Een valsere retoriek is bijna niet denkbaar, ja of het moet die van Klaas de Vries zijn (PvdA) die Rita Verdonk een onmens noemde. Of Jan Pronk (PvdA) die het over deportatiepraktijken had. Alsof Verdonk niet het regeringsbeleid van Balkende II en III zou hebben uitgevoerd! Alsof het strenge maar rechtvaardige asiel- en uitzetbeleid dat Verdonk voortvarend ter hand nam niet door voormalig staatssecretaris van vreemdelingenzaken, Job Cohen (PvdA),  tot in de kleinste details was uitgestippeld!

Heimelijk
Hoor je op de achtergrond van dit alles het vervloekte getoeter van 'Neerlands wanhoop in bange dagen en raspropagandist' Freek de Jonge tetteren, namelijk dat Rita Verdonk totaal niet over enige ideologische diepgang beschikt, dan weet je inmiddels dat het met het publieke debat in dit land (Nederland) niet alleen buitengewoon droevig is gesteld, maar ook dat het onder aanvoering van de gevestigde media en opiniemakers onophoudelijk wordt gevoed door een heimtückische, pro-islamitische emancipatiedoctrine.

Toch, op de keper beschouwd: als de politieke drijfveren van Ella Vogelaar érgens op teren, dan is het wel op het slagvaardige en impasse doorbrekende werk van haar zo veelvuldig verguisde voorgangster. Ella Vogelaar hoeft immers, zoals Paul Scheffer onlangs nog tijdens een debat in NOVA duidelijk aangaf, alleen maar het spiegelbeeldige te doen en ze wordt daarvoor al door het babbellustige journaille op handen gedragen. Het is veelzeggend dat noch de PVV noch de VVD, met het oog op de talrijke anomaliteiten die thans door de PvdA-bewindslieden aan de dag worden gelegd, hieruit nauwelijks politieke munt weten te slaan. Erger nog de VVD onder aanvoering van de illiberale fractievoorzitter Mark Rutte heeft Rita Verdonk zelfs nog de dolkstoot toegebracht.

Een vogel kent men aan zijn veren
Maar zelfs de meest prachtige sluiers verbergen nog het versluierde. En hoe potsierlijk men de huidige minister van Wonen, Wijken en Integratie de ene na de andere verloren gewaande ideologische veer in het plucherode achterwerk steekt en hoe bekwaam men haar ook als "pacificateuse"  van het islam- en integratiedebat bewierookt, aan het einde van de rit zal de islamomanische behaagziekte die deze minister onder haar leden heeft onherroepelijk aan de oppervlakte treden - als de vogel voordien niet al gevlogen is!...

Het Nabije Oosten
De kloof tussen moslims en niet-moslims zal alleen nog maar verder zijn toegenomen. En zoals Marcel van Dam (ex-PvdA) onlangs in Pauw&Witteman te kennen gaf 'zal het spook van algehele etnische en sociaal-economische segregatie' zich in vol ornaat aandienen. In de moslimenclave Slotervaart is er al in meerdere opzichten een onomkeerbaar begin mee gemaakt. Lang zal het niet meer op zich laten wachten of onze 'prachtwijken' pronken met straatnamen als het Mekkaplein of Avenue de Bin Laden.