Psychische Kanker !
EEN AIDS PATIëNT - 07 OKTOBER 2007
Naar aanleiding van deze link op HVV over islamitische arts studenten die op grond van hun overtuiging menen bepaalde mensen zorg te moeten onthouden omdat deze mensen in hun visie "zondaren" zijn, zie ik me gedwongen in de pen te kruipen, ...
Print dit - of mail het
... oftewel in het geval van de PC het toetsenbord te gebruiken voor het typen van de volgende tekst. Niet alleen in de UK maar in heel Europa en dus ook in NL zien we steeds meer artsen en verpleegsters in de ziekenhuizen verschijnen met een islamitische achtergrond. Op zich is daar naar mijn mening niets mis mee, immers ik ga er als AIDS patient sinds 1986 vanuit dat al deze mensen vakbekwaam handelen ten aanzien van de eed van Hippocrates.
Maar als frequent medicijn gebruiker en bezoeker van diverse specialisaties kan ik mij toch niet aan de indruk ontrekken dat de ziekenhuisfabrieken en hun medewerkers meer en meer afstandelijker worden van het concept "onbevooroordeelde naastenliefde" met bijgaande verzorging zoals weergegeven in diezelfde eed van Hippocrates.
Ik ben zelf een overtuigd Christen en ben erg ziek, maar door de voortschrijdende neerwaartse spiraal in de medische wereld verlies ik meer en meer het vertrouwen in de medische wereld. Helemaal nadat ik zelf slachtoffer werd in April jl. van een medische fout van de dienstdoende dermatoloog, waar de arrogantie van afdroop en wiens lichaamstaal verraadde dat mijn medische kwaal toch eigenlijk gewoon mijn eigen schuld was.
Begeleid door een lieve islamitische assistente met hoofddoek bekroop mij het naargeestige gevoel, die als een psychische kanker in mij voortwoekerd, dat ik hen niet (meer) vertrouw. Ik denk dat ik niet de enige ben die dit ervaar, het vertrouwen in onze medische wereld was ik toch al zo'n beetje helemaal kwijt. Maar zit er niet een groter gevaar besloten in medici, met een islamitische achtergrond die al dan niet later in hun carriere besluiten om bepaalde groepen mensen die niet in hun geloofsbeeld passen zorg te onthouden ?
Dat wordt nog wat met de komende vergrijzing en met een groeiende groep mensen die een beroep zullen gaan doen op medische zorg. In hoeverre kunnen wij straks op dergelijke artsen vertrouwen ? Nu weet ik wel je mag niet alle islamitische artsen over één kam scheren maar het psychische kwaad is toch al geschied als we van enkele van hen duidelijk te verstaan krijgen dat zij bepaalde mensen niet wensen te verzorgen.
De angst om een beroep te doen op medische hulp groeit hierdoor alleen maar en op mij persoonlijk heeft het het effect dat ik dat beroep zelfs maar geheel achterwege laat. Ik vertrouw jullie artsen immers niet meer, en met uitspraken van artsen in opleiding met een islamitische achtergrond zoals in bovenstaand artikel in de UK wordt dat alleen maar versterkt. Immers het is niet alleen in de UK schering en inslag aan het worden, het geld voor heel Europa en in casu dus ook voor ons in NL.
Het zal je kind maar weze die in de nabije toekomst hulp behoefd en straks doodleuk te horen krijgt, nee jij niet, mag niet van allah.
Onze ziekenhuizen worden al enige jaren bevolkt door een aantal islamitische artsen en verpleegkundigen en hun aantal groeit, er zal best toezicht zijn maar wat als ze straks weigeren niet gelovigen te verzorgen omdat niet gelovigen straks te verstaan krijgen "haram" te zijn ? Ik hoor u al denken, schandalig. Toch is dat precies wat er volgens mij al een tijd gaande is, evenzo is het omgekeerde al enige malen in het nieuws geweest, moslims die eisen, en niet zomaar wat eisen, nee in geval van vrouwen dient er een islamitische vrouwelijk arts opgetrommeld te worden. Ons kent ons zal men wel denken en dan zit het voor hen wel goed. Maar voor niet moslims lijkt me deze trend van islamitische artsen een griezelig horror scenario als hulpbehoevenden straks niet de adequate hulp krijgen die ze nodig hebben.
Ik ben dan ook van mening dat op grond van de eed van Hippocrates arsten met een dergelijke fundamentele religieuse opvatting uit de medische wereld geweerd dienen te worden. Of moeten we maar gewoon lijdzaam op de tijd wachten waarin straks bepaalde groepen mensen zorg onthouden gaat worden ?
Als AIDS patient hoeft het voor mij nu al niet meer, aan de medische wereld gezeg ik nu al, u mag uw zorg houden, uw pillen blief ik niet meer. Ik sterf liever in volwaardige vrijheid dan dat ik straks door deze vorm van psychische terreur afgewezen moet worden.
Ingezonden door Pineut die vanwege mijn achtergrond verder anoniem wens te blijven.
