Belastingvrij sparen
KEES WALTER - 22 MAART 2007
En ik ben niet het enige slachtoffer. Ik durf te beweren dat overal waar moskeeën staan van Milli Görüs de slachtoffers voor het oprapen liggen. Alleen houdt iedereen z'n mond. Uit schaamte, maar ook omdat ze bang zijn dat Milli Görüs ze aangeeft bij de Nederlandse fiscus of uitkeringsinstanties
Per 1 juli 2005 werd de Europese spaargeldrichtlijn van kracht na zon kleine 20 jaar touwtrekken. De richtlijn houdt in het kort omschreven in dat lidstaten van de EG elkaar over en weer informeren over door buitenlandse ingezetenen aangehouden geldtegoeden, waardoor de belastingdienst van het land van inwoning alsnog belasting kan heffen over verzwegen rente-inkomsten c.q. vermogen.
Waarom het zo lang geduurd heeft is deels af te leiden uit een stuk van de tekst van Richtlijn 2003/48/EG van de Raad van de Europese Unie van 3 juni 2003:
Zolang de Verenigde Staten van Amerika, Zwitserland, Andorra, Liechtenstein, Monaco, San Marino en de betrokken afhankelijke of geassocieerde gebieden van de lidstaten niet ieder gelijkwaardige of dezelfde maatregelen toepassen als de maatregelen waarin deze richtlijn voorziet, zou kapitaalvlucht naar die landen en gebieden de verwezenlijking van de doelstellingen van de richtlijn in gevaar kunnen brengen. Deze richtlijn dient derhalve van kracht te worden vanaf de datum waarop alle genoemde landen en gebieden dergelijke maatregelen toepassen.
Dat was natuurlijk niet in een poep en een scheet voor elkaar.
Bij betrokken afhankelijke of geassocieerde gebieden van de lidstaten moet gedacht worden aan onder meer Aruba, de Nederlandse Antillen en de Britse Kanaaleilanden. Niet aan Turkije en Marokko, met die landen zijn zelfs geen besprekingen gevoerd.
Hoewel het Europese continent inmiddels miljoenen afkomstig uit die landen huisvestte zijn de Europese commissie en ook het Nederlandse parlement de discussie hierover fijntjes uit de weg gegaan. Aangeboden informatie werd stelselmatig genegeerd.
Kort na elkaar verschijnen twee berichten in de pers.
ElsevierFiscaal van 20 maart 2007:
Volgens een bericht in De Volkskrant zou de Belastingdienst cliëntgegevens in handen hebben gekregen via een afperser van de Luxemburgse vestiging van Van Lanschot Bankiers. [advocaat] Bharatsingh gelooft echter niet dat de gegevens via Van Lanschot komen. Hij stelt dat de Belastingdienst een 'fishing expedition' uitvoert door brieven rond te sturen aan vermogende particulieren in de hoop dat ze alsnog openheid van zaken geven over hun spaartegoeden in Luxemburg. 'Op die manier wordt in feite onrechtmatig bewijs rechtmatig gemaakt. Dit druist in tegen de normale omgangsregels en dit moet de fiscus dus niet doen', aldus de advocaat.
De Volkskrant van 21 maart 2007:
In 2001 besloot hij dit vakantiehuis te verkopen en ook nog eens wat spaargeld van zijn Turkse bank te halen. Hij moest het eerst nog even omwisselen in Duitse marken, want de groene fondsen waren niet geinteresseerd in Turkse lira. G. investeerde in totaal 50 duizend harde D-marken. Afgeleverd bij een kantoor van de holding Kombassan in Istanbul.
Nu, in 2007, weet G. het zeker: hij is belazerd, het geld is verdwenen. En ik ben niet het enige slachtoffer. Ik durf te beweren dat overal waar moskeeën staan van Milli Görüs de slachtoffers voor het oprapen liggen. Alleen houdt iedereen z'n mond. Uit schaamte, maar ook omdat ze bang zijn dat Milli Görüs ze aangeeft bij de Nederlandse fiscus of uitkeringsinstanties.
Het tweede bericht bevestigt dat volstrekt ten onrechte landen als Turkije en Marokko buiten de regeling zijn gebleven.
De vraag is nu nog wat de belastingdienst gaat doen, maar een fishing expedition bij het Turkse volksdeel lijkt mij onwaarschijnlijk, zelfs als de stukken bij Milli Görüs boven water getoverd kunnen worden. De vraag is eveneens of de Europese commissie de richtlijn gaat uitbreiden, maar ook dat lijkt me onwaarschijnlijk.
Het wordt m.i. wel waarschijnlijker dat advocaat Bharatsingh iets gaat roepen over discriminatie. En deze keer volkomen terecht.
