BREKEBEEN - 26 APRIL 2010

Lezer 'Schoorsteenveger' wist het uitstekend te verwoorden op Geenstijl onder Zembla: 'Geert Wilders is een minderwaardig mens':

Men wenst niet verder te kijken dan het fenomeen Wilders. Men wil de eigen blindheid legitimeren door Wilders als de bron van alle kwaad te zien. Men praat zichzelf aan dat de grimmigheid die in heel Europa is binnengeslopen niets te maken kan hebben met de macht die een geloofssysteem op een vrij gewaande wereld kan uitoefenen. Men wenst dat het eigen mensbeeld onaangetast blijft en geen aanpassing behoeft. Men bezigt een strakke, dwingende moraal die de kijker ergens van moet overtuigen, liefst zonder die kijker echt aan het denken te willen zetten.

Zo kwam die zogenaamde documentaire op mij over. Begrijp me goed, ik ben helemaal geen Wilders-fan (ik vind het overigens een belachelijke kwestie dat het inmiddels nodig lijkt om dat steeds maar te benadrukken als je een bepaalde positie in de discussie wilt innemen), maar ik vind het uiterst bedenkelijk als het fenomeen Wilders slechts gepresenteerd wordt als het probleem Wilders en als bij voortduring de suggestie wordt gedaan dat de grimmigheid verdwenen zou zijn met het eventuele verdwijnen van Wilders.

Men heeft volstrekt nagelaten om de opkomst van Wilders in perspectief te plaatsen, men heeft volstrekt nagelaten om zich de vraag te stellen waaróm hij de ruimte heeft gekregen om de discussie te sturen en politici en pers te manipuleren. Anders gezegd, men is stelselmatig de eigenlijke discussie uit de weg gegaan.

Waarom? Omdat men zelf bang is, banger dan bang om die discussie aan te gaan. Men heeft het nodig om al het kwaad bij Wilders te plaatsen om de werkelijk gevoelige issues uit de weg te gaan, de werkelijke vragen niet te hoeven stellen, om de eigen dromen in stand te houden, het eigen gelijk overeind te houden, de eigen blinheid niet te willen zien.

Ik ben het onderhand kotsbeu dat juist de bestrijders van Wilders het argument van de angst blijven hanteren en dat argument op zulk een platte manier pogen te verbinden aan allerlei zogenaamde inzichten omtrent de opkomst van de Nazi's. Dat is vuil spel, want het inkleuren van dat zwarte plaatje wordt eveneens ingegeven door angsten, waaronder de diepe angst dat men het met dat rooskleurige wereld- en mensbeeld wel eens behoorlijk mis zou kunnen hebben. De boel bij mekaar houden is al aardig verworden tot pappen en nathouden met op de achtergrond de vage hoop dat de tijd het wel zal leren, dat zo'n moord op van Gogh even een boze droom was, een rimpeling in de multiculturele vijver en dat alles wel goed komt.

Maar goed, hoe meer van dit soort docu's des te beter. Hoe meer van dit soort onzin, des te duidelijker worden de onderliggende motieven. Hoe meer van dit soort wijsheden en inzichten, des te meer wordt de diepe angst van de Gutmenshen zichtbaar, de angst dat ze vanuit hun eigen beperkte perspectief het kwaad niet kunnen bezweren.

Schoorsteenveger | 26-04-10 | 10:35


LEESTIP 1:  "Kees Driehuis slaat nog meer gaten in een zinkend schip" van Carel Brendel
LEESTIP 2: "Zembla: Niets geleerd van Fortuyn" (op http://artitekst.web-log.nl/artitekst_weblog/2010/05/zemblas-zelfmoo.html )