Weg met de trias politica
TH.M. VAN BAARLE - 06 FEBRUARI 2010
Het proces tegen Wilders toont aan wat er fout zit in ons staatkundig systeem. In de loop van de geschiedenis heeft de rechter teveel macht gekregen. Macht die hem niet toekomt. De rechter mag geen wetgever worden.
De gedachte achter het fenomeen trias politica is unaniem omarmd en dat jarenlang. Er is hoog opgegeven over de onafhankelijkheid van de rechter. Die gedachte is echter doorgeschoten. De rechterlijke macht moet controleerbaarder en strikter volgens de regels.
Juristen moeten het recht en de wet kennen maar het is niet de bedoeling dat ze de macht hebben om het recht en de wet te buigen. In het juridische wereldje wordt veel gewerkt met jurisprudentie. Daar schuilt een gevaar in. Als wetgeving niet voldoende duidelijk is moet niet de bedoeling van de wetgever (regering + parlement) door de rechter gepreciseerd worden. In dat geval moet de vraag om verduidelijking terug naar de enige en echte WETGEVER (regering + parlement).
Er wordt al jaren gesteggeld over de elkaar tegensprekende artikelen van de grondwet. In het bijzonder het recht op vrije meningsuiting en het recht op vrijheid van godsdienst botsen op elkaar. De volksvertegenwoordiging dient dat niet op zijn beloop te laten maar dient deze fout in de grondwet te herstellen. Dan zou het helemaal niet tot een proces tegen Wilders hoeven komen.
De rechter moet iemand zijn met een groot en goed oordeelkundig vermogen. Hij moet een gedraging of een situatie op juiste wijze kunnen vergelijken met de bestaande rechtsregels om tot een van hem gevraagd oordeel te kunnen komen. De rechter moet dat oordeel vervolgens op heldere wijze kunnen motiveren. Het geheim van de raadkamer moet in een mondige samenleving tot het uiterste beperkt blijven. Collegiaal beraad in een raadkamer dient er toe om in zekere rust en bedachtzaamheid goed werk af te leveren maar niet om geheimzinnig te doen.
Behandeling achter gesloten deuren dient tot het uiterste beperkt te worden in het belang van de zuiverheid van de rechtspraak. In een geval als het proces tegen Wilders kan er geen aanleiding zijn om (een deel van) de behandeling achter gesloten deuren te laten plaatsvinden.
In de samenleving dient een ieder RECHT op RECHT te hebben tegen een acceptabele prijs maar dan wel het door de volksvertegenwoordiging bedoelde RECHT. Het volk dient de volksvertegenwoordiging af te rekenen op het zorgvuldig uitvoeren van haar taak om voor de juiste wetgeving te zorgen.
Th.M. van Baarle
theodore.baarle@wanadoo.fr
Reageren kan op het Pim Fortuyn Forum
