advertentie
logo
advertentie
Conservatieve moslims sluiten gordijnen weer

HEIN MAASSEN - 08 DECEMBER 2009


Na Haci Karacaer moet ook Ahmed Marcouch het veld ruimen.

Milli Görüs is een gesloten, conservatieve moslimorganisatie van Turkse herkomst. Dat was het pakweg vijftien jaar geleden ook. In 2000 gingen voor een korte tijd de gordijnen open, toen Haci Karacaer directeur werd.
Haci Karacaer was een revelatie voor politiek Nederland. Een Nederlander van Turkse afkomst die niet alleen uitstekend Nederlands sprak, maar ook nog een boodschap had die seculiere Nederlanders konden begrijpen. Hij was een voorstander van modernisering, openheid, integratie, participatie. Turkse moslims moesten Nederlands leren en meedoen. Hij sprak kritisch over zijn achterban. Hij zei tegen NRC-Handelsblad: kom binnen bij ons, kom bij onze vergaderingen zitten, maak foto’s, spreek met wie je wil, schrijf wat je wil. Het resulteerde in een prachtige bijlage, waaruit overigens ook bleek dat Karacaer voor menig lid veel te snel ging. Vooral ook voor het Duitse hoofdbestuur.
Het sprookje kon niet duren. In 2006 dwong het islamistische hoofdbestuur uit Keulen hem tot aftreden. De gordijnen gingen weer dicht. De Turkse eigenheid werd weer benadrukt, evenals een conservatieve interpretatie van de islam. De bouw van  de  Westermoskee, die naast gebedshuis ook buurtcentrum had moeten worden, werd stilgelegd. Zijn opvolger kon niet met de Nederlandse politiek praten, maar daar was ook geen behoefte meer aan.
En nu is er weer zo’n wisseling van de wacht, ditmaal in Amsterdam-West. Ahmed Marcouch, deelraadvoorzitter van Slotervaart, leek in menig opzicht op Karacaer. Ook hij stond integratie en participatie voor. Ook hij sprak openlijk over problemen met moslims. Ook hij was iemand, met wie de Nederlandse politiek kon praten. Ook hij dacht na over onconventionele oplossingen voor problemen, zoals de  ultraconservatieve Hollandofobe koranschooltjes waar veel ouders hun kinderen heen zonden. Hij stelde homohaat aan de kaak door in 2009 de Gay Parade naar Amsterdam-West te halen.

Hij was een doorn in het oog van conservatieve moslims. Hij werd door de Haagse ultraorthodoxe imam Fawaz Jneid in april 2008 een Munafiq (hypocriet) genoemd, iemand die zichzelf moslim noemt maar niet gelooft. Een eretitel, wanneer deze uit de mond van een moslimextremist komt. Een betere getuigenis van zijn oprechtheid en goede bedoelingen had Marcouch zich niet kunnen wensen.

Ook Marcouch echter moet nu het veld ruimen. Achmed Baâdoud, als lijsttrekker gekozen door de lokale, vaak islamitische PvdA-leden en waarschijnlijk de opvolger van Marcouch, gaat het anders doen. De vuile was binnenhouden. Er zijn geen problemen met moslims: “We zijn allemaal Osdorpers”.  De gordijnen gaan weer dicht. De slachtofferreflex komt weer terug. De conservatieven hebben gewonnen. De klok wordt weer jaren teruggezet.