Het lijkt erop dat iedere GOP-kandidaat een kwartiertje in de schijnwerpers mag staan als frontrunner of runner-up. 

Perry en Bachmann geen Reagan en Thatcher

In september leken Rick Perry en Michele Bachmann een goede kans te maken om te worden genomineerd als kandidaat voor de Republikeinse Partij. Beiden vertolkten het Tea Partygeluid als het ging om het vrij baan geven aan de energiesector, verzet tegen Obamacare en het aanpakken van de zgn. middle class entitlements.

Rick Perry leek als gouverneur van Texas een goede staat van dienst te hebben, maar heeft al die tijd kennelijk geen debatten hoeven voeren. Het schijnt er ook niet zo bij te horen in de Texaanse politieke cultuur. George W. Bush zou ooit over zichzelf hebben gezegd: “my mouth is a place where words go to die.” Hetzelfde geldt voor Rick Perry. Veel erger was echter het spotje waarin Perry de steun van religieuze conservatieven probeerde te winnen door het toelaten van openlijk homoseksuelen in het  Amerikaanse leger in een context te plaatsen van een oorlog tegen religie. Hier liet Perry zich van een zeer lelijke kant zien.

Bachmann meende de kiezers te moeten wijzen op de gevaren van vaccins, door te beweren dat HPV-vaccinatie kan leiden tot geestelijke handicaps. Ze deed deze uitlatingen in een debat waarin ze Rick Perry bekritiseerde voor het verplicht stellen van HPV-vaccinatie bij jonge meisjes. Ze had kunnen aanvoeren dat dit een inbreuk op individuele rechten was, zonder pseudowetenschappelijke propaganda tegen vaccins te verbreiden. Laten we het er maar op houden dat Bachmann epistemologisch gehandicapt is en nu terecht uit de race is gestapt.

Newt de professor

Na een kort intermezzo, waarin Herman Cain de favoriet was van Republikeinse kiezers die Romney niet zagen zitten, kwam Newt Gingrich bovendrijven. Gingrich is zeer bedreven in het voeren van debatten en maakt als oud-hoogleraar in de geschiedkunde een professorale indruk. Iets wat ook tegen hem kan werken, vraag maar aan deze kleine blauwe betweter.

Met zijn opmerkingen over de Palestijnen als verzonnen volk maakte hij zich ook hier op de redactie zeer geliefd. Wat velen vergaten is dat Gingrich met zijn lange staat van dienst ook vele blunders heeft gemaakt, zoals John Podhoretz nog eens in herinnering brengt.

In de aanloop naar de verkiezingen in Iowa werden de kiezers een handje geholpen met campagnespotjes die herinnerden aan de negatieve kanten Newt Gingrich. Ook de redactie van National Review sprak zich onomwonden tegen Gingrich uit. Gingrich nomineren zou volgens National Review automatisch uitdraaien op een tweede termijn voor Obama. Eerder al had Katrino Trinko de lezers van National Review erop gewezen dat Gingrich geen sterke papieren als conservatief had.

De scores van Gingrich in de peilingen daalden navenant en hij moest in Iowa genoegen nemen met een vierde plaats. Nu zweert hij Romney te grazen te nemen in New Hampshire. Als Gingrich negatief campagne gaat voeren, kunnen zijn minder mooie karaktertrekken komen bovendrijven, iets wat zich ook tegen hem kan keren.

Santorum de nieuwe anti-Romney?

Nu is het de beurt aan Rick Santorum, de kandidaat van christelijk rechts die waarschijnlijk ook goed zal scoren bij voormalige kiezers van Michele Bachmann (en Rick Perry als deze uit de race stapt), om zich aan te bieden als alternatief voor Mitt Romney, de kandidaat van het establishment. Binnenkort meer over Santorum.

Teleurstelling voor Ron Paul

Voor Ron Paul zijn de verkiezingen in Iowa een tikje teleurstellend verlopen. De laatste weken lag hij nek aan nek met Romney, maar moest uiteindelijk genoegen nemen met een derde plaats, die hij hoofdzakelijk te danken had aan de deelname van Democraten en onafhankelijke kiezers aan de Republikeinse caucus.

Om in Iowa mee te doen aan de verkiezingen moet je weliswaar geregistreerd staan als Republikein om mee te mogen doen aan de voorverkiezingen, maar je kunt je op de dag van de caucus nog laten inschrijven. Overigens is de caucus in Iowa nauwelijks representatief te noemen, vanwege de onevenredig grote vertegenwoordiging van blanke, evangelische kiezers.

Niettemin vormt Ron Paul in de Republikeinse partij een buitenbeentje. Dat hij de schuld voor terreuraanslagen vooral bij Amerika zelf legt, was reeds bekend. Nu blijkt dat de kandidaat van de libertariërs het niet nodig vindt om de verzorgingsstaat aan te pakken. Hij houdt zijn kiezers voor dat er $ 1,4 biljoen valt te bezuinigen op defensie en buitenlandse bestedingen.

$ 1,4 biljoen is echter het bedrag dat momenteel opgaat aan alle bestedingen die buiten de zgn. entitlements als social security, medicare en medicaid vallen, de zgn. non-entitlement spending. Ron Paul liegt dus over financiën. Bovendien zullen de uitgaven aan de zgn. middle class entitlements de komende jaren zo sterk toenemen, dat ze in 2025, samen met de rente op de overheidsschuld, alle inkomsten van de federale overheid zullen opslokken. Zonder ingrepen in de sociale zekerheid voor de middenklasse zit Amerika binnen tien jaar weer met een gigantisch tekort. Juist om die reden heeft Paul Ryan ingrepen in de middle class entitlements op de politieke agenda gezet.

Wat Ron Paul ook niet hielp, was dat nieuwsbrieven met politiek incorrecte of zelfs racistische opmerkingen opnieuw onder de aandacht van de pers kwamen. De gewraakte racistische opmerkingen in de nieuwsbrieven zijn waarschijnlijk afkomstig van Lew Rockwell, op wiens aanraden Ron Paul het paleo-libertarisme omarmde om aanhangers te werven onder paleoconservatieven en rednecks.

Met Ron Paul als kandidaat zou Obama het maar al te makkelijk hebben om Republikeinse kiezers en aanhangers van de Tea Party weg te zetten als verbitterde rednecks en racisten die het niet kunnen hebben dat een zwarte man president is. Tot nu is dat Obama niet gelukt, omdat het een absurd verwijt is. Met zijn handreiking aan paleoconservatieven en rednecks zou Paul het Obama een stuk makkelijker maken, al was het maar omdat hij in de loop der jaren tegenstrijdige verklaringen over de nieuwsbrieven heeft afgelegd.

De Republikeinse race is nog niet gelopen, maar het veld is wel uitgedund. Newt Gingrich zal moeite moeten doen om zich terug te vechten, zonder te vervallen in oude, slechte gewoonten, maar is nog niet afgeschreven. Rick Santorum zal moeten bewijzen ook te kunnen scoren onder niet-evangelische kiezers. Mitt Romney zal z’n best doen om niet al te veel op te vallen, in de hoop dat de andere kandidaten fouten maken en hij als enige overblijft. Zo kennen we hem.