PIM VAN DEN DOOL - 21 JUNI 2009

De afgelopen week heeft in Iran een in geen dertig jaar vertoonde revolutionaire sfeer geheerst. Honderdduizenden mensen zijn in de hoofdstad Teheran en andere steden de straat opgegaan om hun ongenoegen te laten blijken over het gesjoemel van de Iraanse autoriteiten met de verkiezingsuitslag. Geen objectieve analist of deskundige gelooft dat president Mahmoud Ahmadinejad eerlijk herkozen is. Maar er zit meer achter de energieke protesten van de Iraanse jongeren, vrouwen en stedelingen. De dappere minderheid die de straat op ging, maar spreekt namens een zwijgende meerderheid, keert zich momenteel vooral tegen de fascistische praktijken van het Iraanse regime. Na dertig jaar zijn de studenten van toen en de jongeren van nu de islamitische revolutie helemaal zat. Het aan de macht komen van de ayatollahs heeft Iran namelijk geen vrijheid gebracht, maar een nog wreder regime dan dat van de sjah. Vrouwen krijgen anno 2009 in Iran te maken met de religieuze zedenpolitie als een sliertje haar onder hun hoofddoekje vandaan komt. Journalisten kunnen hun werk niet doen, criminelen wordt de handen afgehakt en homoseksuelen worden aan hijskranen opgehangen. De Iraniërs zijn alleen al om deze voorbeelden hun fascistische leiders meer dan zat.

Die leiders lieten zich de afgelopen dagen weer van hun slechtste kant zien. De vreedzame protesten van aanhangers van presidentskandidaat Mir Hossein Mousavi zijn hardhandig de kop ingedrukt. Volgens officiële cijfers zijn er nu al 19 demonstranten omgekomen, maar de werkelijke aantallen liggen vermoedelijk veel hoger. Feit is dat jonge Iraniërs, die opstonden voor hun vrijheid, door de fascistische knokploegen van het regime de dood in zijn gejaagd. Deze wandaden van de ayatollahs kunnen niet onbestraft blijven door het Westen. President Obama liet het in de eerste dagen van de protesten volledig afweten en weigerde zich achter de jonge vrijheidsstrijders op straat te scharen. Dit weekend heeft hij de Iraanse machthebbers eindelijk aangesproken op hun onacceptabele agressie, maar overtuigend is het optreden van de Amerikaanse president allerminst. Andere Europese landen, waaronder Groot-Brittannië en Frankrijk, hebben iets krachtiger gereageerd, maar de gezette stappen zijn nog niet voldoende. Geert Wilders heeft vandaag aangekondigd een spoeddebat aan te vragen met premier Balkenende over de reactie van het Nederlandse kabinet. Minister van Buitenlandse Zaken Verhagen heeft gelukkig al wel geruzied met de Iraanse ambassadeur over de Iraanse reactie op de demonstraties, maar Wilders wil terecht dat Nederland nog krachtiger reageert.

Wat moet gebeuren, is dat het Westen het niet-legitieme en wrede Iraanse regime hard straft voor de recente wandaden en ondubbelzinnig de kant kiest van de Iraanse revolutionairen. President Obama moet onmiddelijk stoppen met zijn naïeve en heilloze pogingen om de Amerikaanse relatie met het regime in Teheran te verbeteren. Na de gebeurtenissen van deze week en de nieuwe verbale agressie van ayatollah Khamenei tegen het Westen is het tijd voor Obama om zijn uitgestoken hand terug te trekken. Het enige passende antwoord op de Iraanse staatsterreur is nu een diplomatieke en economische boycot. De leden van de Europese Unie moeten hun ambassadeur uit Teheran terugroepen tot er nieuwe presidentsverkiezingen worden uitgeschreven die door internationale waarnemers mogen worden gecontroleerd. Tot die tijd moeten de Verenigde Staten en Europa de revolutionaire demonstranten aanmoedigen om hun verzet tegenover Khamenei en Ahmadinejad door te zetten. Voor ons ligt een unieke kans om het volledig failliete regime van de islamitische revolutie omver te werpen. Het is tijd dat de westerse landen onomwonden partij kiezen. Want het Iraanse volk snakt naar vrijheid.