E.J. BRON - 05 MEI 2009

In het jongste voorbeeld riep Lisa, een met een Egyptenaar getrouwde Duitse vrouw (46), de politie; ze zocht bescherming voor zichzelf en haar 17-jarige dochter tegen de aanvallen van haar man Magdi.

Lisa’s man dreigde haar dochter te vermoorden die door een man werd verkracht. Magdi is praktiserend moslim en gelooft dat zijn dochter ”Zena” (echtbreuk) heeft gepleegd. Hij zei tegen zijn vrouw dat hij zijn dochter, die stiekem een Duitse vriend had, altijd al wantrouwde. Lisa vroeg scheiding aan en eiste zijn uitwijzing.

Rechter Matthias Rau van een rechtbank in Hannover besliste (op 21 januari 2009) dat Lisa minstens een jaar zou moeten wachten voordat ze kon scheiden. Haar man kan niet worden uitgewezen. ”Hij moet heropgevoed worden, in de hoop dat hij zijn islamitische begrip van ’Zena’ opgeeft”, zei de rechter. Hij argumenteerde: ”Moslims hebben een ander begrip van verkrachting dan Europeanen en dat moet mee in aanmerking worden genomen.”

In een interview met de NDR op 18 februari 2009 zei Rau: ”De sharia plaatst verkrachting op één lijn met echtbreuk, ’Zena’, en vaak worden de slachtoffers  – vrouwen – bestraft in plaats van de daders te vervolgen en hen te bestraffen.”

Helmut Wagner, een andere Duitse rechter, deze keer in Essen, besliste op 2 maart 2009 dat islamitische meisjes in Duitsland niet gedwongen zouden kunnen worden om in het openbaar te zwemmen en op school de evolutietheorie te leren. De ouders van drie meisjes eisten een oordeel dat hun dochters van de deelname aan zwemlessen en aan uren waarin de evolutietheorie wordt uitgelegd worden vrijgesteld. Wagner argumenteerde: ”Deze dingen zijn in strijd met leerstellingen van de islam, van de religie van deze meisjes; daarom kunnen deze islamitische meisjes met het oog op de godsdienstvrijheid niet worden gedwongen dingen te doen of te leren die niet met hun religie te verenigen zijn.”

De openbare aanklager was verontwaardigd. Hij tekende bezwaar aan tegen de uitspraak van Wagner en zei: ”Hoe zou deze rechter oordelen als een moslim iemand dood die afvallig wordt?Volgens de koran moet hij gedood worden. Zou de rechter de dader vrijlaten?”

De openbare aanklager citeert de koran, waarin staat geschreven: ”En indien zij tot vijandschap vervallen, grijpt hen dan en doodt hen waar gij hen ook vindt; en neemt vriend noch helper uit hun midden.”  (Soera 4:89).

De openbare aanklager voegde er aan toe: ”In de islam is polygamie toegestaan. Zou dat ook aan moslims in Duitsland moeten worden toegestaan? Het komt op mij over dat enkele Duitse rechter koninklijker dan de koning en roomser dan de paus zijn. Sommige Arabische landen maken gebruik van westerse wetboeken.”

In een ander geval oordeelde rechter Hans-Dieter Bachmann van een rechtbank in Dortmund eveneens (12 februari 2009) met verwijzing naar de sharia. Hij zei, dat volgens de koran een islamitische vader zijn 15-jarige dochter kan slaan die weigert een hoofddoek te dragen; hij zou daarvoor niet bestraft kunnen worden en citeerde de volgende passage uit de koran: ”Mannen zijn de beschermers en kostwinners van vrouwen, omdat Allah de enen meer kracht heeft gegeven dan de anderen, en omdat zij hen onderhouden met hun middelen. De ware gelovigen, zowel mannen als vrouwen, zijn elkaars medestanders. Zij gebieden het behoorlijke en verwerpen het verwerpelijke. ….En zij van wie jullie de ongehoorzaamheid vrezen, waarschuwt haar, mijd haar in het echtelijk bed en slaat haar.”

Er bestaan talrijke gevallen waarin intussen in Duitsland onder verwijzing naar de sharia vonnissen worden uitgesproken. In 2007 verwees Christa Datz-Winter, rechter in Frankfurt, ook naar een passage in de koran die de man het recht geeft zijn vrouw te slaan. Ze schoof de scheiding van een Marokkaanse van haar Marokkaanse echtgenoot op de lange baan; beide wonen in Duitsland

In plaats van gebruik te maken van paragraaf 1565 van het Duitse civiele recht, gaf Datz-Winter er de voorkeur aan de criteria voor schrijnende gevallen zoals ze in de koran staan te gebruiken en ze voegde aan haar oordeel toe:

”Zowel de echtgenote als de echtgenoot zijn moslims. In de islam mag de echtgenoot zijn vrouw tuchtigen. Dit feit kan niet worden geïgnoreerd. In dit geval moeten culturele en religieuze motieven worden meegewogen.”

Andrea Bramsche, advocate uit Stuttgart, zegt tegen het bekende weekblad DIE ZEIT online (19 februari 2009):

”Wat is er in Duitse rechtbanken aan de hand? Zijn we hier in Saoedi-Arabië of Iran?Zelfs sommige islamitische landen zijn blijkbaar meer seculier dan wij. Syrië, Libanon en Tunesië bijvoorbeeld maken gebruik van de Code Napoléon; Turkije gebruikt de Zwitserse wetgeving. Zou overigens een Saoedische rechter het aan een Duitser toestaan om in Saoedi-Arabië alcohol te drinken, omdat de Bijbel dat toestaat?”

De lijst van passages uit de koran en de Ahadith, die de basis van de sharia vormen en vrouwen beledigen, is lang. Meer hierover is te vinden via de volgende twee links:

http://www.familysecuritymatters.org/publications/id.2287/pub_detail.asp

http://www.familysecuritymatters.org/publications/id.2752/pub_detail.asp

Wanneer Duitse rechtbanken besluiten om in hun motivering van vonnissen gebruik te maken van de sharia, dan kunnen vrouwen worden geslagen, hun getuigenverklaring is de helft waard dan die van mannen, ze mogen niet alleen reizen, ze kunnen slechts de helft van datgene erven wat hun mannelijke familieleden krijgen. Vrouwen hebben een gebrek aan intellect. Ze kunnen niet zonder toestemming van hun mannen vasten, enz. Al deze geboden brengt de sharia met zich mee.

De sharia heeft ook Duitse scholen geïnfiltreerd. Een schooldirecteur in Dortmund geeft islamitische scholieren, die de evolutietheorie niet willen leren, toestemming om als alternatief de ”creationistische theorie” te leren.

Op een ander school gaf de schoolleiding opdracht dat mannelijke leraren islamitische meisjes geen hand mogen geven als zij hen hun diploma overhandigen. ”Dat is in de islam haram (onrein, verboden).”, zegt de directeur.

Ook het Duitse ministerie van Buitenlandse Zaken is door de sharia geïnfiltreerd. Het Egyptische weekblad Al Ahram (van 19 oktober 2008) had een interview met Gabrielle Linda Gülil, een islamitische Turkse, wier echte voornaam Layla is en die haar haar blond verft om er Duits uit te zien; ze werk als chef van een nieuwe afdeling genaamd ”Dialoog met de islamitische wereld” en zei:

”Door interactie en dialoog met de islamitische wereld hopen we de kloof tussen de culturen te overbruggen en misverstanden uit de weg te ruimen.”

Over welke soort ”misverstanden” heeft Gülil het? Zijn ”vrouwen slaan” en moslims aan te sporen ongelovigen – christenen en joden – te doden, waartoe de koran, de Ahadith en de fatwa’s oproepen, allemaal ”misverstanden”? Dat is een belediging van het intellect van alle toerekeningsvatbare mensen.

Daarna zei Gülil: ”Tolerantie moet de overhand hebben. De respectering van andere religies is absoluut noodzakelijk.”.

De vraag is: Wie is tolerant, de islamisten of de rest van de wereld? Wie staat niet-moslims niet toe hun tempels te bouwen en hun religie uit te oefenen? Is dat het westen of zijn dat de islamitische landen, aangevoerd door Saoedi-Arabië, de wieg van de fanatieke islam? Wie stak na de Mohammed-karikaturen ambassades in brand? Hebt u ooit gehoord van een christen of jood die een moskee in de brand wilde steken? (zo’n geval is ”bekend”: in 1969 probeerde een doorgeflipte toerist, de christelijke Australiër Michael Rohan de Al-Aqsamoskee in brand te steken. De Israëlische instanties arresteerden hem en brachten hem voor het gerecht). Wie is in werkelijkheid intolerant?

En om de kroon te spannen zei Gülil: ”Enkele islamitische landen, zoals Saoedi-Arabië, dwingen de islamitische sharia af zonder moeite te doen om uit te leggen dat deze wet niet noodzakelijkerwijs een schending van de mensenrechten is.”

Wat moeten de Saoedi’s dan uitleggen? Hoe mannen vrouwen zouden moeten slaan en ze beledigen?  Vrouwen slaan, ze beledigen en tot haat en geweld tegen niet-moslims op te roepen ”vormen geen schending van de mensenrechten”? Dat is krankzinnig.

In plaats van voordrachten over ”misverstanden” en ”tolerantie” te houden, zou Gülil van de moslims hebben moeten eisen tolerant te zijn en het geweld af te zweren.

De sharia is niet de ”wet van Allah”. God is barmhartig en tolerant. Hij zou er nooit toe oproepen menselijke wezens te doden en te beledigen. Een ieder die het tegendeel beweert, is op z’n minst een misdadiger.

Islam is een Arabisch woord dat ”onderwerping” betekent. Er is geen ruimte voor vrijheid in de islam. Hij is vol tegenspraken. Terwijl de koran zegt: ”Er bestaat geen dwang in het geloof” (Soera 2:256), roept hij in talrijke passages op tot haat en geweld. Moslims die de islam de rug toekeren, worden als ”ketters” gebrandmerkt en ter dood veroordeeld. Controleert u het bovengenoemde vers maar eens.

Vele Duitse geloofsverdedigers – en inderdaad vele Europeanen zoals de Britse aartsbisschop van Canterbury, Rowan Williams, die de sharia begroet – argumenteren dat voor moslims die in het westen wonen hun eigen wet, de sharia, naast de wereldlijke wetgeving moet worden toegepast. Zij rechtvaardigen dat met godsdienstvrijheid, die alle westerse samenlevingen voorschrijven.

Ze halen ook aan dat om in de poging om immigranten met een verschillende religieuze achtergrond te integreren, deze mensen zich ”thuis moeten voelen”. Daarbij moet ook rekening worden gehouden met hun religieuze principes. En wat betreft de westers-wereldlijke wetten en grondwetten? Maken die gebruik van de Bijbel of beroepen zij zich daar op? Het antwoord is NEE!

Tegelijkertijd begrijpen al deze geloofsverdedigers niet, of ze ignoreren het, dat de sharia principiële mensenrechten schendt.

Ik geloof, dat geloofsverdedigers die naar de sharia verwijzen en diens vreselijke regels accepteren, dat niet doen uit angst voor de islamisten. Het doel is het paaien van de radicale moslims. Dientengevolge worden ze handlangers van diegenen die de mensenrechten schenden en oproepen tot haat en geweld.

(Dr. Sami Alrabaa, een ex-moslim, is professor in de sociologie en een Arabisch-islamitische cultuurspecialist. Hij doceerde aan de Universiteit Koeweit, de King Saud universiteit en aan de Michigan State University. Hij schrijft ook voor de Jerusalem Post. Hij is woonachtig in Bielefeld, Duitsland).

LINK:  http://www.familysecuritymatters.org/authors/id.124/author_detail.asp

LINK (oorspronkelijk artikel): http://www.familysecuritymatters.org/publications/id.2927/pub_detail.asp

Bron: www.europenews.dk

Vertaald uit het Duits door:

E.J. Bron