CLARK KENT - 18 MAART 2009

Tot enkele dagen geleden kon men ervan uitgaan dat er geen misdrijf bestond of het Israëlische leger had zich er wel schuldig aan gemaakt: het heeft vreemd land bezet, de zonder uitzondering vreedzame autochtone bevolking daarvan vernederd, opgesloten of meteen afgeslacht, de ene hongersnood na de andere veroorzaakt, mensen tot vertwijfelde zelfmoordaanslagen gedreven en ten slotte zelfs bij Bethlehem de Kerstman in elkaar geslagen.

Maar dankzij een oplettende en betrokken Israëlische sociologe genaamd Tal Nitzan weet men nu dat de IDF zich op nog veel ergere onderdrukkingsstrategieën toelegt dan tot nu toe aangenomen: haar soldaten vergrijpen zich namelijk niet aan Palestijnse vrouwen – en geven daarmee pas echt blijk van hun grenzeloze racisme. Want door dit na te laten tonen de mannen in uniform, zoals Nitzan ontdekte, dat deze vrouwen hen nog niet eens een verkrachting waard zijn. Bovendien willen zij zo een verhoging van het geboortecijfer in de Palestijnse gebieden vermijden. Het Shaine Center van de Hebreeuwse Universiteit Jeruzalem was van de bevindingen van de doctoranda zodanig onder de indruk, dat het haar onmiddellijk een prijs toekende.

Nee, dit is geen grap. Na een ondervraging van 25 Israëlische soldaten kwam Tal Nitzan in alle oprechtheid tot de conclusie: “Het uitblijven van georganiseerde verkrachtingen door het leger is een andere manier om politieke doelen te verwezenlijken. In het Israëlisch-Palestijnse conflict scherpt dit uitblijven van verkrachtingen de etnische grenzen aan en verduidelijkt de interetnische verschillen – op dezelfde manier als georganiseerde verkrachtingen door het leger zouden hebben gedaan.” Met andere woorden: het maakt niet uit of de IDF zich nu op Palestijnse vrouwen stort of niet – het is allebei een teken van racistische vernedering. Want: “Verkrachting en niet-verkrachting zijn twee zijden van dezelfde medaille, waardoor het gebruik van een van beide mogelijkheden in verschillende situaties tot dezelfde resultaten kan leiden.” Damned if  you do and damned if you don’t.

De leden van de Israëlische strijdkrachten, zo meent de academica, wordt bijgebracht de Palestijnsen niet als menselijke wezens te zien. De soldaten hielden zich echter ook “om demografische redenen” in – per slot van rekening willen zij er niet aan bijdragen dat de Arabische bevolking nog verder groeit. Steven Plaut, hoogleraar in Haifa en politiek commentator, spitste deze vreselijke onzin met een rake opmerking toe: “Het Israëlische racisme heeft dus geleid tot een onderdrukking van het seksuele verlangen van Joodse mannen naar Palestijnse vrouwen – wat niet meer dan een verdere manifestatie van het zionistische racisme is. Omdat het gebrek aan verkrachtingen van Arabische vrouwen door Israëlische soldaten geen historische parallellen met enig ander mensenleger in oorlogstijd kent, kan de conclusie alleen maar luiden dat Joodse soldaten veel racistischer en intoleranter zijn dan de andere.”

Tal Nitzan had natuurlijk ook gewoon de conclusie kunnen trekken dat de morele standaards in de IDF gewoon hoger zijn dan in andere legers. Maar dat was kennelijk in tegenspraak met haar agenda, en daarom moest het duidelijk onverwachte resultaat van de ondervraging van de soldaten een tikje bijgeschaafd en in de juiste richting geïnterpreteerd worden. Voor dergelijke gedachtekronkels kreeg de doctoranda dan ook nog een prijs toegekend, wat Zali Gurevitch, linkse antropoloog en voorzitter van de verantwoordelijke hooglerarencommissie, desgevraagd vastbesloten verdedigde: “Het gaat om een serieuze studie, waarin twee belangrijke vragen werden gesteld: is het relatieve ontbreken van verkrachtingen door de IDF een vermeldenswaardig fenomeen? En zo ja: waarom zijn er zo weinig verkrachtingen door de IDF, terwijl deze wereldwijd in vergelijkbare situaties aanzienlijk vaker voorkomen?”, verklaarde hij tegenover de internetzender Arutz Sheva (kanaal zeven).  

Hoe absurd Nitzans conclusie is, dat Israëlische soldaten bijzonder brute bezetters zijn juist omdat zij Palestijnse vrouwen niet seksueel mishandelden, maakte Steven Plaut nog eens duidelijk door de redenering om te draaien: “Indien de kleine Tal door terroristen van Hamas zou worden verkracht, dan zou dat volgens haar eigen logica alleen maar aantonen dat deze terroristen egalitaire en vooruitstrevende vrienden van vrede en gerechtigheid zijn.” Als zodanig worden zij in Europa echter al langer voorgesteld, en dat niet alleen in de conjunctief. Overigens zou het volgens deze studie waarschijnlijk uitermate zinvol zijn, als Israël permanent op de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem zou blijven. Anders wordt uiteindelijk nog een academische studie onderscheiden die de terugtrekking als racistisch kwalificeert – omdat de Palestijnen de Israëliërs nog niet eens een bezetting waard zijn. En dat wil niemand toch?

Vertaald uit het Duits door Clark Kent

Bron: Lizas Welt – Vergewaltigungssoziologie (28-12-2007)

Tal Nitzan staat ook vermeld op Anja Meulenbelts blog als ondertekenaar van een petitie die de wereld oproept om Israëls ‘bezettingspolitiek’ te stoppen.

De enige Nederlandse links die ik kon vinden waren van Marokko.nl en IMO Blog.

Het mij tot dusver onbekende IMO blog is de moeite van het lezen waard.

Ik verwacht natuurlijk wel een interview van Rutger met Tal Nitzan: