KASSANDER - 27 JANUARI 2009

Ja, dat opperen van een verbod op de koran levert heftige emotionele afwijzingen op, maar argumenten worden er nooit bijgeleverd. Ook niet door Ellian.  Mij lijkt dat er nogal wat argumenten zijn waarom de koran in principe wél verboden moet worden en trouwens die hele islam, met al zijn symbolen en uitingen.  In principe, want  ik besef degelijk dat het géén  verstandig beleid in de praktijk zou zijn.  Maar de gedachte moet principieel wel geopperd kunnen worden. Om duidelijk te maken, bijvoorbeeld, dat een totaal stop zetten van immigratie uit landen met een islamitische cultuur de meest urgente opgave van de politiek is.

In 2008 sprak ik  een hoge ambtenaar van OK&W die in zijn maag zat met een rapport van de onderwijsinspectie, waaruit bleek dat in Nederland duizenden kinderen van met name Egyptische ouders aan het Nederlandse onderwijs worden onttrokken en naar “basisscholen” in Egypte worden gestuurd om daar echte moslims te worden. Zinnend op maatregelen, was men op het ministerie gestoten op de bottom line:  als je kinderen naar een Engelse kostschool mag sturen of naar een Argentijnse, waarom dan niet naar een Egyptische? Dus het ministerie kon er niks tegen doen, klaagde de hoge ambtenaar.  En dat komt, zei ik hem,  omdat wij, de Westerse cultuur,  van onszelf niet mogen zeggen dat we de islam afwijzen. Want bezwaar tegen islamisering van kinderen is de reden, zei ik ,  dat jullie dit willen stoppen.  Ik zei hem dat dit soort problemen onze samenleving met de neus op het Grote Feit Van Deze Tijd drukt:  de confrontatie met de islam is onvermijdelijk.  Dat de Nederlandse media-consument van deze  islam-kostschool-problematiek weinig gehoord heeft, komt omdat de Nederlandse quasi-elite de confrontatie met de islam niet aandurft. Behalve deze laffen,  zijn er nog de regelrechte collaborateurs met het fascistische systeem dat de islam is, uit domheid, zelfhaat, narcisme (“Ik ben een goed mens! Geen racist!”) of gewone kwaadaardigheid.

George Orwell zei het ’t meest pregnant: “If liberty means anything, it means the right to tell people what they do not want to hear.” En het staat natuurlijk ook in de Europese Rechten van de Mens, namelijk dat de vrijheid van meningsuiting niet alleen slaat op het uiten van populaire cliché’s maar vooral op die uitingen “that offend, shock or disturb the state or any sector of the population. Such are the demands of that pluralism, tolerance and broadmindedness without which there is no democratic society."

Ik maak nu gebruik van dat recht om schokkende dingen te zeggen, bijvoorbeeld dit:  het Westen moet het Kwaad geen vrijheid geven, óók niet “van meningsuiting”. Simpel, nietwaar?

En wie bepaalt dan wat het Kwade en het Goede is?  U en ik bepalen dat, individueel voor onszelf.  Ook dit is héél simpel, maar blijkbaar dermate voor de hand liggend dat het voor vele geesten onvatbaar blijft. Daarom deze adstructie: in zeer vele, misschien zelfs in de meeste tijden en op de meeste plaatsen in de geschiedenis van de mensheid was het een daad van individueel fatsoen om de overheid niet te gehoorzamen. Sterker gezegd: waarin het misdadig was om de richtlijnen van de overheid, de bazen, de leiders (al dan niet “geestelijk”), de dictators te volgen. Dat betekent dat men in morele zaken dus een eigen mening dient te vormen en op een gegeven moment dient te besluiten: dát tolereer ik wel en dát tolereer ik niet. Daarvoor ga je dan individueel vechten, samen met anderen, bijvoorbeeld in een politieke partij. Je probeert in de staatsmacht te verankeren wat je heilig is en dat te verdedigen met politieke en desnoods met militaire middelen. Je weegt telkens goed af of doel en middelen adequaat zijn. Niet met je middelen meer kwaad aanrichten dan je bestrijdt. Tot je wapens kan op een geven moment behoren: het verbieden van een kwaadaardige ideologie, of van delen of uitingen daarvan.  En allerbelangrijkste blijft: jij zelf bepaalt in laatste instantie wat goed en kwaad is. Je zegt: “Je maintiendrai”, daar komt het op neer geloof ik.

De Pvda-onbenullen die op dit moment die partij leiden, de sociaal-demokratie hebben gekaapt en bezig zijn die traditie te vermoorden, refereren nog wel eens aan de “Doorbraak”. Dat is het samengaan van Christenen, liberalen  en sociaal-democraten in de PvdA in 1946. In St. Michielsgestel hadden de nazi’s een aantal Nederlandse prominenten gevangen gezet met Christelijke, liberale en sociaal-demokratische achtergrond. Ze hadden daar veel tijd om met elkaar te praten en ontdekten dat een samengaan in één partij mogelijk moest zijn.  In 1946, bij de oprichting van de PvdA werd de “doorbraak” inderdaad een feit.  In dat nader tot elkaar komen van al die gezindten speelde de filosofie van het “personalisme” een grote rol. Daar kan je veel literatuur over vinden en heel ingewikkeld over doen, maar het kwam erop neer dat juist in de nazi-tijd deze mensen beseften dat het op het individuele standpunt en de individuele keus aankwam.  Vanwaaruit de inspiratie kwam --  humanisme, liberalisme, sociaal-demokratie of Christendom --  was secundair, zo besloot men. Uit deze geschiedenis hebben de huidige PvdA-leiders een fataal foute conclusie getrokken, namelijk dat moslims vooral áls moslims deel moeten kunnen uitmaken van de partij.  Alsof de huidige moslims best wel vergelijkbaar zouden zijn met de verlichte Christenen en de liberalen van 1946, die als gezamenlijk kenmerk een afwijzing van het nazisme hadden.  

De huidige moslims in het Westen, in Europa, in Nederland, in de PvdA zijn echter juist verbonden met een ideologie, een geloofssysteem dat ik als nazistisch definieer. Ik zal dat hieronder uitleggen. En als er al moslims zijn die daarvan afstand nemen, dan horen we ze weinig.  Dat heeft twee redenen:  één, de angst voor de eigen gemeenschap die allerlei straffen zet op afvalligheid, van uitstoting tot vermoording, en, twéé het onvermogen de eigen totalitaire en antihumane traditie te zien voor wat die is. Men zegt wel dat er sprake is van een “oorlog om de geest van de moslim” (Gilles Keppel), maar ik ben bang dat die onontkoombaar zal bestaan in de erkenning van de moslims zelf dat zij de islamitische geest maar het best zo snel mogelijk kunnen afzweren.

Voor alle duidelijkheid: als ik bij Albert Heijn de keuze heb tussen een kassa met een meisje met een hoofddoek en een zonder hoofddoek, kies ik gewoon de kassa waar ik denk het eerste aan de beurt te zijn. Ik kom dagelijks moslims en moslima’s tegen en ik ga normaal met hen om. Ik besef heel goed dat er talloze moslims zijn die geen idee hebben, dan wel zich afsluiten van de wrede theorie en praktijk van hun “geloof” wereldwijd al 1400 jaar lang. Ik heb het al eerder gezegd en ik herhaal het: je hebt talloze onschuldige, goedbedoelende en idealistische communisten en zelfs nazi’s gehad. Maar dat doet niks af aan het historisch eindoordeel over deze systemen.  Waar ik problemen krijg is met mensen die de ware geschiedenis en actualiteit van de islam heel goed kennen en desondanks in het Westen, in Europa, in Nederland, in de PvdA een islamistische  agenda aan het uitvoeren zijn.

Op dit moment is in mijn persoonlijke opvatting dat de islam het grootste Kwaad is dat ons, het Westen,  bedreigt.  Het is mijn persoonlijke standpunt, dat ik natuurlijk,  als product van een Joods-Christelijke Verlichtings-cultuur, redelijk ga toelichten. 

Allereerst wil ik wijzen op de waanzin waaraan een groot deel van de Westerse quasi-elite lijdt.  Waanzin is inderdaad het woord. En laten we nou niet net doen of dat een gekke opmerking is.  De geschiedenis is vol van waanzinnige “elites” die de ene na de andere katastrofe over de wereld hebben gebracht. De waanzin van een groot deel van de westerse quasi-elite bestaat op dit moment daarin dat zij de kwaadaardigheid van een 1400 jaar oude ideologie niet willen zien en niet willen inzien dat deze ideologie het Westen, maar vooral en allereerst Europa in zijn greep aan het krijgen is. Sterker nog: degenen die waarschuwen tegen deze fascistische ideologie worden gedemoniseerd, aangeklaagd en uitgestoten.

Er is op dit moment een gigantische hoeveelheid literatuur beschikbaar, die één ding onomstotelijk aantoont:  er is niets, maar dan ook niets goeds in de islam.  De islam heeft vanaf zijn oorsprong alle kenmerken die het Nazisme ook had. Dit vereist uitwerking.

 Als we de Jodenhaat als het belangrijkste kenmerk van het nazisme en de islam zien, dan moeten we vaststellen dat de Jodenhaat meer plek krijgt in de leer van Mohammed naarmate de profeet in de gaten krijgt dat de Joodse stammen rond Mekka en Medina zich niet tot zijn nieuwe geloof willen bekeren.  Anders gezegd, de engel Gabriël die als stem in Mohammeds hoofd vertelt wat Allah allemaal wil, heeft meer antisemitische teksten naarmate de Joden zich meer tegen Mohammed verzetten.  Wat in de ogen van moslims misschien juist bewijst dat Allah op de hand van Mohammed was. In het prille begin werden de Joden door de profeet dus nog niet gezien als de Untermenschen  die onbekeerbaar zijn en die alleen maar uitgeroeid kunnen worden. Je zou met enige goede wil dus kunnen zeggen dat  de oorsprong van de islamitische Jodenhaat niet “racistisch” is.  Voor de praktijk van de 1400 jaar islam die volgden heeft dat semantisch onderscheid geen rol gespeeld:  theorie en praktijk van de islam tegenover de Joden is iets geweest dat zich bewoog tussen onderdrukken en vermoorden.

Vanaf de jaren 1930 heeft de islam – ik heb het al vaak gezegd – het hoogtepunt van de christelijk geïnspireerde Jodenhaat, namelijk het nazistische antisemitisme, naadloos in zich opgenomen.  Op dit moment wordt de hele islamitische wereld overspoeld door Al-Jazeera en Jodenhaat.  De  islam doet wat zij altijd gedaan heeft: de neuzen van alle stamleden, van de hele “oemma” dezelfde kant op zetten, richting  de “vijand”  en dat is nu vooral dat streepje land in die enorme islamitische landmassa in het Midden Oosten, te weten Israël. Met daarachter natuurlijk Amerika dat in de greep van de Joden is, zoals eigenlijk de hele boze buitenwereld.

De andere twee essentiële kenmerken van het nazisme zitten vanaf de oorsprong in de islam: Uebermenschen-ideologie en oorlogsmentaliteit. De Arabier en de islam zijn geroepen de hele wereld te onderwerpen door middel van de Heilige Oorlog, de Jihad. Dat heeft de islam dan ook met overgave gedaan,  duizend  jaar lang.  Lees Samuel Huntington’s “Clash” eens goed, of  Andrew Bostom’s “The legacy of Jihad”.  Ik heb het al vaker gezegd: wie een heel kort overzicht wil hebben van  duizend jaar islamitische bloeddorstige expansie , leze de pagina’s 43-60 van “De Kracht  van de Rede” van Oriana Fallaci.

Dat de islamitische expansie in 1683 voor Wenen stopt, is natuurlijk te danken aan de Poolse koning Jan Sobieski, die met een gecombineerd Pools-Duits-Oostenrijks leger de Turken versloeg.  Europa is daar op een haar na aan totale islamisering annex Turkificering ontsnapt.  Maar dat de islamitische expansie zich daarna niet meer heeft voorgedaan is te danken aan een fenomeen dat we wel samenvatten als “Verlichting”.  Voortbouwend op de kern van Rede in de Joods-Christelijke traditie,  de Reformatie opvolgend en overstijgend, zorgt de Verlichting – het onafhankelijke en vrije denken - voor een combinatie van economisch, organisatorisch en  technologisch vernuft in de samenleving dat West-Europa in staat stelt de hele wereld te koloniseren. De Westerse wereld wordt superieur en denkt zich ook superieur. En terecht.  Want dit superioriteitsdenken is anders dan dat van de islam. Het brengt namelijk, behalve militaire verovering,  uitbuiting, slavernij en massamoord, op den duur ook naar de rest van de wereld wat wij tegenwoordig  “de Westerse beschaving” noemen.  De islam heeft nooit iets anders geproduceerd dan bevolkingsexplosies en hordes hormoongedreven jonge mannen die andere landen binnenvielen om te moorden, te verkrachting en in slavernij te brengen. Het  sprookje dat de islam aan het in diepe Middeleeuwse duisternis gedompeld West-Europa de klassieke beschaving zou hebben doorgegeven is inmiddels doorgeprikt door Sylvain Gouguenheim (“Aristote au Mont Saint-Michel”).  Van de twee of drie “progressieve” denkers die de islam ooit zou hebben voortgebracht, is inmiddels doorgedrongen dat ze én minder “liberaal” waren dan gedacht, maar ook dat ze, zelfs met die geringe vrijzinnigheid, toch nog uit de islam verstoten werden dan wel regelrecht vervolgd. Alsof je Amalrik, Sacharov en Soljenitsyn opvoert als parels van het communisme, zeg maar. En dat is dan nog een heel flatterende vergelijking.

Er is de theorie en praktijk van 1400 jaar islam dus niks goeds of positiefs, maar alle slechts en negatiefs.  Geen wonder dat in die wereld elke vorm van zelfkritiek ontbreekt. Want zelfreflectie zou tot het erkennen van een gruwelijks waarheid leiden.  Precies dit besef is natuurlijk ook de oorzaak van fanatieke en gewelddadige reacties in de moslimwereld op elke kritiek en op de voortdurende pogingen – zelfs in het verband  van de Verenigde Misdadigersnaties (VM) – om de kritici de mond te snoeren.

De Westerse politiek “correcte” en quasi-kosmopolitische “elite” van narcistisch-hedonistische  wat-heb-ik-toch-fijne-gedachten-in-mijn-hoofd-kletsmeiers zit in bijna hetzelfde schuitje als de moslims zelf. Gedwongen zo langzamerhand om eens een echt boek helemaal uit te lezen over de geschiedenis van de islam,  geconfronteerd met een wereldwijde actualiteit die de continuïteit van die gruwelijke geschiedenis bevestigt, moeten ze eindelijk gaan toegeven dat ze zich kosmisch vergist hebben. Dat is net zo moeilijk als uiteindelijk erkennen dat een liefdesrelatie waarin je hartstochtelijk jarenlang hebt willen geloven,  tenslotte een grote vergissing is  geweest.  “Cut your losses, they just grow bigger with the time”, zou je onze pc-idioten willen toeroepen.  Of zouden ze echt nog een paar grote aanslagen in de Westerse wereld, misschien met een vuile bom, nodig hebben om bij zinnen te komen?

Grote kenmerken van de Verlichting zijn de zelfkritiek en het door geen dogma’s gehinderde onderzoek naar wat waar is.  Dat is een verdomd goed ding.  De waarheid is namelijk nooit vrijblijvend. Zal ik die nog een keer herhalen? De waarheid is nooit vrijblijvend! Wat waar is heeft consequenties, of je het nou onder ogen wilt zien of niet.  Beter onder ogen zien zou ik zeggen, want wie de werkelijkheid wil beïnvloeden zal de werkelijkheid toch moeten kennen.  Maar dat grote Verlichtingsgoed van zelfkritiek heeft bij onze pc-quasi-elite geen wetenschappelijke betekenis meer, maar uitsluitend een morele en dan nog wel een geperverteerd morele. Kritiek betekent: de eigen geschiedenis wegzetten  als “kapitalisme”, uitbuiting, kolonialisme, imperialisme en slavenhandel. Daartegenover wordt de exotische  medemens, al is het een hele of halve nazi, kritiekloos tegemoet getreden. Hartstikke starnakelse gekken hebben -- in het aangezicht van wat zich dagelijks voor hun ogen afspeelt, waarvan de media bol staan en de geschiedenis overvloedig getuigt --  gerept  van “islamofobie”, alsof niet zijzelf hartstikke starnakelgek zijn, maar juist degenen die op het gevaar wijzen, zoals Wilders.

Er zijn inmiddels vele stemmen die wijzen op de zelf-islamisering, op de moreel-intellectuele zelfmoord waarmee West-Europa bezig is: Bruce Thornton, Mark Steyn, Lee Harris.  Als we met die langzame zelfmoord willen stoppen, zullen we moeten benoemen waar we voor staan.  Wat mij betreft: vóór de Mensenrechten en dat betekent tegen de islam.  Want niemand gaat mij toch vertellen dat de in de Mensenrechten vervatte “vrijheid van godsdienst” moet dienen om te legitimeren wat de islam ons al 1400 jaar voorschotelt? Nergens ter wereld, nooit, heeft de islam een fatsoenlijke maatschappij geschapen.  De islam bestaat uit racisme tegen vrouwen,  een continue geschiedenis van moord op vrouwen, bloedige expansie,  Uebermenschen-denken, slavernij, uitbuiting, wreedheid en  voorgeschreven liegen (taqqiya).  Dit alles, gecombineerd met verbod op zelf denken en het fatalisme  (Allah bepaalt alles) in de islam, heeft tot op de dag van vandaag elke vooruitgang in de islamitische wereld tegengehouden. 

Men zou in het Westen zo langzamerhand eens tot zich moeten laten doordringen dat er in de islam géén kritische traditie bestaat en ook niet kan bestaan omdat de essentie van dit geloof luidt: de koran is het eeuwige en onveranderlijke woord van Allah.  En dat woord van Allah is een wreed woord.  Ga in de islam maar eens zoeken naar een equivalent van wat wij hier over het Christendom hebben: Karlheinz Deschner, “Kriminalgeschichte des Christentums” (10 banden).

In de islam bestaan voorts geen Mensenrechten, daar bestaan, behalve de voorechten van de man tegenover de vrouw, alleen de rechten van de moslim tegenover de ongelovige. De Joods –Christelijk traditie daartegenover is er een van profeten die niet alleen luisteren naar “God”, maar vooral met Hem praten, over Hem praten en Hem zelfs boos tegenspreken. De Christelijke traditie van het Nieuwe Testament is er een van Liefde, Barmhartigheid en Redelijkheid. Deze traditie heeft de Verlichting mogelijk gemaakt.  Net als het geïnstitutionaliseerde Christendom zelf (zie Deschner), heeft deze Verlichting zijn duistere kant (de maakbaarheidsideologiën van Robespierre, Lenin, Stain, Mao, Pol  Pot en zelfs die van Hitler) maar aan het einde van al onze bloedbaden staan toch de Rechten van de Mens die wij in het Westen althans proberen na te leven. Ondanks die ene  grote terugval  die we  in elk geval hebben gehad: de manier waarop we de oorlog in Vietnam hebben gevoerd. Dat nooit meer.

Wat te doen?  In elk geval duidelijk maken dat we klaar zijn met moslims die alsmaar beledigd zijn vanwege kritiek op hun ”geloof”.  Liever de zaak omdraaien en aan de bewuste moslim --  die geacht kan worden werkelijk iets van de geschiedenis van theorie en praktijk van zijn geloof te weten – de vraag stellen of hij (of zij) dat nou echt fatsoenlijk vindt, het aanhangen van een ideologie met die kenmerken. Alle morele argumenten zijn vóór een verbod op dat geloof en op de propaganda ervoor, maar praktisch is het misschien niet zo handig. In elk geval wel de Moeder van Alle Islam-Immigratie-Integratie-Israël-maatregelen nemen: stoppen met alle immigratie uit islamitische landen. De problemen rond de Vier I’s zijn in Europa, in Nederland nóg hanteerbaar, misschien . Maar als die immigratie niet stopt is de burgeroorlog op den duur onvermijdelijk. De islam zal niet geweldloos hervormen. Daar zal een grote, hete oorlog voor nodig zijn. En als we die oorlog ook hier binnen onze grenzen willen voeren, moeten we vooral zo doorgaan met die immigratie. Zelf heb ik God-zij-dank geen kinderen, maar ik ken jonge ouders die serieus denken aan het verlaten van dit continent-puntje, vooral vanwege hun kinderen. En dat zijn niet de domsten, die ouders.