advertentie
logo
advertentie
Wij zijn provocateurs.

INGEZONDEN - 16 NOVEMBER 2008


Loyaal aan de baas mét hoofddoek, een kreet die op de voorpagina van elke Iraanse of Saudi-Arabische krant had kunnen staan, stond op 14 nov 2008 jl. in de Volkskrant, in vette bruine letters boven het interview van Oumaia Post en Miryam Massop.

Twee kakelverse bekeerlingen cq. geïndoctrineerde moslima’s die allebei op een goeie dag plotsklaps het islamitische licht zagen. Helaas moet de loyaliteit van Post en Massop met een scheepslading zout genomen worden. Tip voor het (overwegend linkse) vaderlandse journaille: voorafgaand aan interviews met islamitische provocateurs zou u zich eerst eens goed moeten verdiepen in het fenomeen taqiyya. Na de inleiding over de sollicitatie en kwalificaties van Massop, haar leugen dat haar geloof niet toestaat dat mensen elkaar de hand schudden, de eisen van moslimjongeren om te kunnen bidden en het recht* om een hoofddoek te dragen, zegt ze ook: “Want als mannen het goed zouden doen, zou er geen moslimanetwerk nodig zijn. In principe is het in de islam zo dat de man de vrouw moet onderhouden. En dat de man helpt in het huishouden, zoals de profeet dat ook deed, aldus Massop”. Hoe krijgt ze het verzonnen? Van de profeet is bekend dat hij honderden joden eigenhandig afslachtte, niet het type man dat de vaat doet en de vuilniszak op de stoeprand zet. Nu is het zo dat principes niet bestaan binnen de islam. Voorbeeldje: binnen de islam wordt het in het westen gebruikelijke principe dat kerk en staat gescheiden zijn, niet erkend. Moslims die dat principe niet atheïstisch vinden moeten nog geboren worden. Alle in het interview genoemde hervormingsplannen ten spijt: Post en Massop misleiden de kluit want vrouwen hebben binnen de islam sedert eeuwen geen klap in te brengen. Vrouwen worden binnen de islam als minderwaardig beschouwd, sterker: in een aantal islamitische landen tellen vrouwen niet mee als ze nog steeds een clitoris en schaamlippen hebben. Ook is het vrouwen binnen de islam verboden als zodanig herkenbaar te zijn en niet alleen de foto bij het interview is daarvan het bewijs. Vrouwen horen binnen de islam achter het aanrecht, ze dienen zonder commentaar altijd (seksueel) beschikbaar te zijn en veel kinderen te baren, het liefst jongetjes.

Alleen maar jongetjes verwekken loopt faliekant fout, tenzij… Los van het feit dat het gelukkig alweer een tijdje stil is rond de Drie Mutsen van Halal, zijn Post en Massop het zoveelste sprekende bewijs van ingefluisterde taqiyya-plannetjes die absoluut niets met de Nederlandse opvattingen inzake vrouwenemancipatie te maken hebben.

De meeste mannen doen het binnen de islam niet goed, vinden Post en Massop. Feit is, dat de meeste moslimmannen hun vrouwen dag in dag uit voor het huishouden laten opdraaien, ze lopen de godganse dag door stad en land te “scannen” en zijn daarbij ook nog te belazerd om hun eigen nageslacht op te voeden. Dat doen die domme Nederlanders wel, vermoeden ze. Dat bv. een homo in de Haagse wijk Transvaal door stenengooiende Marokkanen wordt belaagd, in dezelfde wijk een lampionnenoptocht van kinderen compleet wordt verziekt en buschauffeurs steeds vaker het werken door dat spugende tuig onmogelijk wordt gemaakt is ook niet iets van de laatste weken. De geheel ingepakte Post en Massop geven toe dat ze nog een lange weg te gaan hebben. Ze hebben goed door waar het proces van religieuze verdieping botst met de seculiere omgeving. Daar zal de komende decennia echt geen verandering in komen. Er zijn belangrijkere dingen in het leven dan religie. Het is niet Allah die de economie draaiende houdt, mensen doen dat en Allah bestaat niet, Allah is verzonnen. Post en Massop willen dat bedrijven ontdekken dat praktiserende moslims over een geweldig arbeidsethos beschikken, dat bedrijven in de beleving van Post en Massop een enorm potentieel kunnen aanboren onder orthodoxe moslimjongeren die hun verantwoording nemen onder de noemer wat weegt zwaarder: dat iemand een paar keer per dag wil bidden of dat hij een loyale hardwerkende kracht is? Maar van enkel biddende orthodoxe moslims blijft geen economie draaien. Werken in Nederland betekent dat de norm acht uur per dag is. Tijdens het werk wordt er niet gebeden. Denk dus maar niet dat een islamitische loodgieter op bv. Huis ten Bosch het voor elkaar krijgt tijdens het ontstoppen van de Koninklijke plee zijn bidkleedje uit te rollen. Loyaal of niet: er is in dit land geen werkgever te vinden die in extase raakt van biddend personeel. Bidden kost tijd en tijd is geld en daarvan hebben we allemaal veel te weinig. Per slot van rekening kunnen we niet allemaal de puissant rijke oliesjeik uithangen, de hele dag de oliewinsten controleren en vijf keer daags de zweetlucht van de voeten van je overbuurman opsnuiven omdat een niet-bestaande profeet en zijn verzonnen boekje dat verordonneren. Voor wie het nog niet wist: te willen bidden op het werk is niet de enige eis van de in Nederland verblijvende moslims. Al hun eisen staan in nauw verband met de uitbreiding van invloed en daarnaast het veroorzaken van chaos.

*Lees Les 36A t/m F van deze PDF-file.

 

Nu zitten we in een wereldwijde crisis die zijn volle omvang nog niet eens heeft bereikt en dan zou een legertje orthodoxe moslims het bidden tijdens werkuren willen promoten of zelfs afdwingen? Geen sprake van. Niet-moslims gaan hier sedert mensenheugenis op zondag naar de kerk. In geval van begrafenissen of huwelijken kan daarvan worden afgeweken. Er zal een aantal werknemers zijn dat tijdens de middagpauze op het werk voor de bammetjes bidt, maar dan houdt het ook op. Er is niet één autochtone Nederlander in dit land te vinden die achter de lopende band van bv. DAF of Philips zijn eigen religieuze prevelementje afdraait. Het moet echt niet gekker worden. Post en Massop vinden het ook goed dat een Mohammed Enait opkomt voor zijn rechten. Enait provoceert meer dan wij, beweert Post droog. Dat Enait nota bene als advocaat weigert op te staan voor rechters schijnen Post en Massop ook geen probleem te vinden. Iedereen in de rechtszaal staat op als de rechter binnenkomt, advocaten dito. Als een advocaat dat weigert wordt hij van het tableau verwijderd, dan moet hij wat anders gaan doen. Dat door de acties van grootbek M. Enait meer aandacht voor de wensen, lees: eisen van een groep moslims zou zijn, moet op basis van de beleving van Post en Massop naar het rijk der taqiyya-fabelen worden verwezen. Post en Massop en consorten doen dus niets anders dan 24 uur per dag provoceren in hun stupide islamitische uniform. De hoofddoek wordt dan ook niet voor niets bestempeld als de Nieuwe Swastika van de 21e eeuw. Middels moslimanetwerk en de stichting ontsluiert is het de bedoeling Nederlandse werkgevers te adviseren hoe ze volgens Post en Massop kunnen omgaan met de wensen, lees: eisen van hun islamitische werknemers. Maar dat is duidelijk een brug te ver. De werkgever bepaalt als enige wat er in zijn bedrijf gebeurt. Het kan niet zo zijn dat alle werkgevers van Nederland zich gaan aanpassen aan de grillen van moslims die van plan zijn niet alleen het Nederlandse bedrijfsleven maar de hele wereld te islamiseren. Een werkgever met eigen huisregels discrimineert ook niet als hij niet van plan is voor een gebedsruimte te zorgen. Geen enkele Nederlandse wet verplicht hem daartoe! Bovendien ligt het voor de hand dat zorgverzekeraars niet adverteren op islamitische websites met inentingen voor de hadj, besnijdenis bij jongens en zwangerschapspakketten. Intelligente niet-moslims zullen nooit warmlopen voor de hadj. Zonder medische reden de voorhuid van jongetjes verwijderen is pure verminking, m.a.w: de voorhuid heeft net als oogleden een onmiskenbare functie maar wie laat zich de oogleden wegsnijden op basis van verzonnen religieuze waanzin? En zwangerschapspakketten voor moslims veroorzaken in bijna alle gevallen na een jaar of tien grote overlast in wijken, bussen en supermarkten. Ambitieus zijn ze ook, onze Post en Massop. Ze lopen met plannen rond voor een “islamic shopping guide”, de islamitische tegenhanger van de Gele Gids of Neckermann, een alternatieve gids waarin halal eethuisjes en winkels zouden moeten komen. Zal beslist geen hype worden. De algemene tendens is dat het nog een tikkeltje te vroeg is voor halal frikadellen, berenklauwen of patatjes oorlog, laat staan dat de markt binnenkort door bv. halal kapotjes wordt overspoeld… Sommige mensen zijn bang dat als ze ons een vinger geven, we de hele hand nemen, kraait Post bedeesd in de Volkskrant. Maar ze doet alsof haar bekeerde islamitische snotneus bloedt, want dat is precies waar het om draait. Het is niet een kwestie van de hele hand maar De Hele Wereld. Komt nog bij dat de meesten in dit land niet bang zijn. Buiten het leger linkse idioten en consorten is de rest van Nederland doorgaans behoorlijk alert, ze stoten niet nog eens de neus tegen de steen van 1940-1945! Post heeft een punt door te stellen dat Geert Wilders al jaren actief is maar Geerts echte jaren moeten nog komen, vooropgesteld dat alle Nederlanders bij de volgende verkiezingsronde goed nadenken. Daarom is het maar goed dat ingepakte figuren zoals Post en Massop, die in de krant lieten zetten dat zij zich niet met politiek bezighouden en niet voor de democratie zijn maar in de sharia geloven, het hier niet voor het zeggen hebben. Hier proberen de sharia ingevoerd te krijgen is letterlijk solliciteren naar problemen. Zo langzamerhand wordt ook duidelijk aan welke kant van het politieke spectrum de interviewers J. Groen en A. Kranenberg zitten, dit omdat beiden verzuimden Post en Massop aan de tand te voelen inzake hun pro-shariahouding en aversie tegen de democratie. Religieuze idioten die dergelijke fundamentalistische loyaliteitsmodellen ventileren zouden in Nederland helemaal geen podium moeten krijgen. Provocateurs van het type Post en Massop en consorten zullen dus nog even moeten wachten op de dag dat ze kunnen vragen: waar kunnen we bidden?

De oplossing is doodsimpel: niet hier, niet tijdens het werk, gewoon thuis, op je eigen kleedje, en als je twee paspoorten hebt uitsluitend in het land van herkomst. Want Nederland wordt geen islamitische vazalstaat, niet vandaag, niet morgen, nooit.