THEIRESIAS - 08 JUNI 2008

En toch missen de de meeste commentatoren de kern van de kwestie. Wat is er werkelijk aan de hand?
Marcouch woont en werkt in Amsterdam, en is een moslim. Dagelijks wordt hij geconfronteerd met een werkelijkheid die velen van ons (kennelijk) nog niet onder ogen hebben gezien: Zijn wereld is voor meer dan vijftig procent islamitisch. In het bijzonder de leeftijdsgroepen onder de 18 zijn demografisch gezien oververtegenwoordigd in Amsterdam, en u raadt het al, dat zijn degenen die naar school gaan.
We kunnen als Nederlanders - of beter gezegd, niet-islamitische medelanders - dus wel verontwaardigd raken over de feitelijke desecularisering van ons openbaar onderwijs, feit is dat de meerderheid van de schoolbezoekers gelovige mensen zijn (en ipso facto dus slechts een minderheid seculier). Indien er een eerlijke verdeling zou zijn van fondsen en tijd binnen het onderwijs, dan zouden de ideeën van Marcouch reeds lang realiteit geworden zijn.

Marchouch haalt echter wel een slinkse truc uit: Beseffende dat een voorstel om van grofweg de helft van al het onderwijs in Amsterdam bijzonder (islamitisch) onderwijs te maken  - en aldus het openbaar onderwijs met de helft zou reduceren - hem op dit moment nog een pek-en-veren behandeling zou verdienen, doet hij een appèl op onze democratische geest, en lijkt slechts te pleiten voor een tegemoetkoming aan wat toch echt een meerderheid is van de bezoekers van Amsterdamse scholen. Het is een echte stap in de richting van de totale islamisering, een logische zet in het schaakspel tot welke de vernietiging van de westerse, grondwettelijke, liberaal-democratische maatschappij verworden is. Eerst een demografische meerderheid behalen, daarna aanspraak maken op de democratische rechten die daaraan ontleend worden.

Waar we hier als autochtone Nederlanders mee geconfronteerd worden is het zoveelste effect van de waanzin die ons er ooit toe noopte het geloof zo'n markante, zoniet dominante plaats toe te kennen binnen onze maatschappij - in wettelijk opzicht. Op het moment dat we voor christelijke Nederlanders een uitzonderingspositie garandeerden in onze wetten zaten we feitelijk in de problemen. Het was slechts te danken aan de relatieve verlichtingsgraad van het christendom dat het nooit tot existentiële conflicten heeft geleid. Met de islam zal dat heel anders worden. En Nederland is er niet Politiek-Incorrect genoeg voor om op te merken dat de islam een vreemde, niet-westerse en historisch gezien vijandige ideologie is, in tegenstelling tot het christendom, dat Europa - ten goede en ten kwade - voor een belangrijk deel gevormd heeft. Geert Wilders is nog altijd de enige politicus van naam die het beest bij zijn naam durft te noemen, en we weten allemaal hoe zijn leven binnen en buiten de kamer er uitziet.

Het moge duidelijk zijn dat het geen kwestie is van onbegrip van de zijde van Marcouch over het concept Openbaar Onderwijs. "Scheiding van Kerk en Staat" zal hem welbekend zijn, het is echter een toestand die vanuit een islamitische invalshoek simpelweg ongewenst is. En nu zijn geloofsgenoten de meerderheid uitmaken van de schooljeugd kan hij de spelregels van de democratie tegen ons gebruiken. Het lijkt me onvermijdelijk dat we vroeger of later geconfronteerd zullen worden met de keuze tussen het financieren van islamitisch bijzonder onderwijs, of het (verder) afbreken van het openbaar onderwijs. Democratisch/demografisch gezien is het niet te voorkomen.

En zo groeien we toe naar een toestand waarin Donner's uitlating over de Sharia weer wat minder krankzinnig overkomt.

"If there is a god, he is a malign thug."
Mark Twain

Reacties zijn welkom bij Theiresias007@gmail.com