LUCAS HARTONG - 02 JANUARI 2008

“Ik zou het Huis willen zeggen, zoals ik diegenen heb gezegd die in de regering zitten: Ik heb niets anders te bieden dan bloed, arbeid, zweet en tranen. (…) Voor ons ligt een zeer zware beproeving. Voor ons liggen vele, vele lange maanden van strijd en lijden. (…) U vraagt wat ons doel is. Daarop kan ik met één woord antwoorden: victorie. Victorie ten koste van elke prijs, victorie ondanks alle afschrikkingen. Victorie, hoe lang en moeilijk begaanbaar de weg ook zal zijn, want zonder victorie zal niets het overleven.”  

-          Winston Churchill, 13 mei 1940

Alsof we Gekke Henkie zijn! Doekle Terpstra roept nog geen maand geleden op tot een aanval op Wilders en Trouw trapt er alweer met open ogen in. Vandaag plaatst het dagblad een oproep van hem en andere ‘prominenten’ om tolerant en respectvol naar elkaar te zijn. Uiteraard niet gericht tegen Wilders persoonlijk, want dan weten de heren en dames dat de hel losbreekt. Hoe dom kun je echter zijn om te doen voorkomen dat de oproep niet tegen Wilders is gericht, maar – laten we eens een zijstraat noemen – tegen de fundamentalistische islamieten in ons land? Dat zou kunnen, omdat ook zij de nodige tolerantie en respect missen jegens hun gastland getuige de recente jaarwisseling, maar wie dat gelooft mag nu opstaan.

Wat Wilders altijd heeft geroepen kan hij wel tot in den treure blijven herhalen, maar Terpstra cum suis *) luisteren toch niet. Zij willen niet luisteren en rijden met open ogen de afgrond tegemoet. De boodschap van Wilders is heel eenvoudig: met sommige mensen valt niet te praten, omdat zij nooit en te nimmer respect en tolerantie zullen opbrengen voor andersdenkenden. Het wordt wat saai, maar met de nazi’s viel ook niet te praten. Dat was een bepaald slag diehards dat geen enkele afwijkende mening tolereerde en als je dat in je hoofd haalde werd je simpelweg afgevoerd om nooit meer terug te komen. Bepaalde vormen van naïeve tolerantie kunnen levensgevaarlijk zijn, getuige de geschiedenis. Soms is het zaak te vechten en niet te versagen, maar delen van ons volk heulen kennelijk liever dan dat zij weerstand bieden.

Tolerantie heeft trouwens een heel nare connotatie, want je tolereert iemand slechts tijdelijk. Je ziet bepaalde slechte eigenschappen of daden even door de vingers, omdat grotere belangen je daartoe dwingen of omdat de persoon in kwestie ook goede dingen heeft laten zien. Dat is in de setting die Terpstra in gedachten heeft niet van toepassing. De diehards die weigeren zich aan de in ons land vigerende normen en waarden aan te passen hebben nog bitter weinig goede dingen laten zien, laat staan goede wil. Met de schrikbarende intolerantie van een beweging als Hizb ut Tahrir zou de Nederlander méér tolerantie moeten tonen? Met iedere auto, politiebureau of kerk die in brand wordt gestoken moeten wij zoeken naar de ‘goede dingen’ van de daders? Nogmaals: hoe dom kun je zijn om een dergelijke oproep te doen?

Respect wordt daarbij niet afgedwongen door een oproep, maar door een beslissing uit eigen beweging. Respect is er of is er niet en kun je niet creëren. Het is er als de persoon in kwestie moreel hoogstaand is of een daad van grote klasse heeft verricht. Respect komt voort uit respectvol handelen van de ander. Daarvan is evenmin sprake in de oproep van Terpstra. Hij toont met de zijnen ook geen enkel respect voor de zwijgende moslimvrouwen die lijdzaam thuis of in een schuilhuis zitten en niets mogen van man en zoon. Hij toont evenmin respect voor de grote meerderheid onder de islamieten die de hele onrespectvolle wijze waarop zij bestuurd worden spuugzat zijn. Zoals de gevluchte Egyptenaar die bang was straks ook weer uit Nederland te moeten vluchten, omdat de islamieten geen enkel respect tonen voor zijn afwijkende mening. Er is gewoonweg geen respect voor de respectvollen binnen de islam.

Terpstra heeft overduidelijk nooit de moeite genomen zich werkelijk in de materie te verdiepen en Trouw laat zich voor het karretje spannen van Nederlanderhaat. Trouw, dat eens aan de zijde van het verzet tegen de dictatuur meevocht, vecht nu mee aan de verkeerde kant. De krant heeft partij gekozen tegen tolerantie, tegen respect, tegen Nederland en haar eigen kinderen. Angst voor intimidatie en geweld heeft de liefde voor de vrijheid overwonnen. Liefde tot een beschaafde vrijheid drijft echter de angst uit. Als Trouw opgeeft versagen wij niet. Als dijken breken vechten wij terug en drijven het binnendringende water terug. Dit jaar zal een moeilijk jaar worden met botsingen en gevechten op de barricaden van het woord. Geen vrees, want nog steeds geldt: luctor et emergo! 

*) Tot nu toe ondertekend door:

Coen Abbenhuis, Marleen Barth, Pieter Jan Biesheuvel, Leendert Bikker, Piet Boekhoud, Hans de Boer, Geri Bonhof, Bernard Bot, Désanne van Brederode, Elco Brinkman, Ina Brouwer, Dick Corporaal, Geert Dales, Sybilla Dekker, Arthur Docters van Leeuwen, Aalt Dijkhuizen, Arjan Erkel, Ton van Eijk, Bernard Fransen, Sjors Frohlich, Jacobine Geel, Yvonne van Gennip, Rene Grotenhuis, Rene Gude, Foppe de Haan, Fred van Haasteren, Jacques van Ham, Jaap Jongejan, Herman Kaizer, Ella Kalsbeek, Arjo Klamer, Henk van der Kolk, Arie Kraaijeveld, Jan Douwe Kroeske, Willem van Leeuwen, Sywert van Lienden, Geert Mak, Harry Mens, Frits van Oostrom, Bas Plaisier, Kick van der Pol, Henk Pijlman, Louk de la Rive Box, Annemiek Schrijver, Rene Smit, Abraham Soetendorp, Jeroen Straathof, Harry Starren, Frans van Steenis, Doekle Terpstra, Erica Terpstra, Kars Veling, Joris Voorhoeve, Gijs de Vries, Lodewijk de Waal, Anton Westerlaken, Hans Dijkstal, René Paes.