Het is een mooi geschiedenis boek voor iedereen die ooit de socialistische gedachte heeft aangehangen en iedereen die dat nog steeds doet. Ik dacht bij het lezen: “Ja, zo was dat en wat waren onze voormannen toch dapper”
Voor mensen die extreemlinks zijn of ooit extreemlinks zijn geweest, of (zoals Carel Brendel) een extreem linkse vader hebben, is de boodschap en de titel van het boek niets nieuws. De Sociaal-democraten hebben toch altijd al de boel verraden? In 1903 al bij de Spoorwegstaking, tijdens de Eerste Wereldoorlog door mee te doen met oorlogsvoeren en daarna door de radicale vakbonden stelselmatig tegen te werken. Toch kun je achteraf bewijzen dat de sociaal –democraten door met de politieke machthebbers mee te gaan doen veel bereikt hebben, zoals Algemeen kiesrecht, Vrouwenkiesrecht, AOW, WAO etc. De vraag die ik mezelf stelde na het lezen van het boek is: “Zijn de sociaal-democraten de enigen die verraad aan hun principes hebben gepleegd?”
In de Nederlandse politiek spelen sinds het einde van de 19e eeuw drie politieke ideologieën een rol: Socialisme (Domela Nieuwenhuis), Liberalisme (Thorbecke) en Christen-Democratie( Abraham Kuijper en Schaepman). Je kan met recht opmerken dat deze drie ideologieën hun functie in het Nederlandse bestel hebben gehad, maar dat ze op hun eind lopen. Nieuwe ideologieën zijn nog niet bedacht of ontstaan en dus kan je spreken van het ideologieloze tijdperk. De ene partij heeft hier meer last van dan de andere, maar opmerkelijk is dat in een tijd van ontkerkelijking en secularisatie, het CDA nog het minste last van deze ontwikkeling heeft. Misschien komt dat wel omdat het CDA zich nooit aan een bepaalde klasse heeft gebonden. Zowel arbeiders als ondernemers als ambtenaren kunnen zich vinden in de beginselen en de daden van de partij. De andere stromingen hebben wel veel last van het einde van de ideologieën.
Toch vraag ik me af, als ik het boek van Carel Brendel goed lees: “Verraad van wie eigenlijk?” Zijn de liberalen nog echte liberalen? Is de hypotheekrente aftrek geen subsidie, die afgeschaft zou moeten worden als je de liberale beginselen serieus neemt? Is de VVD wel duidelijk genoeg over de aantasting van de burgerlijke vrijheden? Waar waren de liberalen eigenlijk toen er tegen de Apartheid en tegen rassenscheiding gestreden moest worden? Is de VVD niet gewoon een uitgebreide tennisclub met als einge politieke doelstelling de belangen van ondernemers veilig te stellen, in plaats van de nazaten van de liberalen van de 19e eeuw die nog voor de burgerlijke vrijheden, onafhankelijkheid van het vorstenhuis en de ontwikkeling van het volk streden?
Is het CDA nog wel een christelijke partij in de zin van de 19e eeuw, nu het homohuwelijk, de prostitutie en abortus gelegaliseerd zijn en de Islam als nieuwe zuil omarmd wordt? Abraham Kuijper zou zich in zijn graf omdraaien als hij de Sharia-hersenspinsels van onze Minister Donner zou horen. De kernwaarden van de Christen-democratie zijn nu zo vervlakt dat het niet eens meer duidelijk is of het CDA nu een conservatieve partij met sociale kanten is, of een neo-liberale partij met een hang naar het verleden.
Als we van verraad spreken dan kunnen we alle drie hoofdstromingen van de Nederlandse politiek wel verwijten gaan maken.
Een nieuwe zuil: de islam
De PvdA wordt nu verweten verraad van de oude idealen te plegen en een partij van allochtonen en moslims te worden. Als de moslims niet bij de PvdA terecht zouden kunnen. Bij wie moet de islam zich aansluiten of kunnen ze beter een eigen zuil vormen?
Bij de liberalen vinden ze vrijheid van godsdienst en een vrijblijvendheid die in de geschiedenis van de Nederlandse politiek nog niet eerder is vertoond. Bij de Sociaal-democraten vinden ze een patrooncliënt structuur die ze in het land van herkomst al kennen. Ik geef jou subsidie en jij geeft mij je stemmen. Bij de Christen-democraten kunnen de moslims gehoor vinden in hun streven naar eigen scholen, vrijheid van godsdienst en de afkeuring van onzedig gedrag. Dat de moslims toch meer door de PvdA vertegenwoordigd worden, is toch te wijten aan de woonplaats in de oudere wijken in de stad en de sociale klasse. Het komt zeker niet omdat de andere partijen geen interesse hebben in deze extra stemmen, of omdat het CDA en de VVD principiëler zijn.
Iedere traditionele zuil, de sociaal-democraten, liberalen en christen-democraten, moet zich afvragen welke positie ze inneemt ten opzicht van het streven van moslims naar politieke invloed. De vraag die je terecht kan stellen is: “Verraad van wie?” Is de PvdA de enige partij of zuil die verraad pleegt?
Nee, want de Christen-democraten zouden in pakweg 1900 ook nog niet het islamitische geloof hebben omarmd. De liberalen hadden wel uitgekeken om in 1900 de moslims meer macht toe te kennen. Kortom alle ideologieën zijn veranderd en plegen wel op de één of andere manier verraad aan hun oorspronkelijke principes.
Waarom wordt het de PvdA dan zo kwalijk genomen?
Omdat de PvdA juist de fundamentalistische moslims aan zich bindt en de seculiere- en gematigde moslims in de kou laat staan. De voorbeelden staan in het boek “Het Verraad van Links” van Carel Brendel. Er wordt in Amsterdam door een PvdA burgemeester Job Cohen subsidie verleend aan de Westermoskee en aan de Stichting Merhaba. Terwijl de ex-moslim Jami weinig steun of zelfs tegenwerking krijgt bij de oprichting van zijn Comite voor ex-moslims. De PvdA heeft moeite met een standpuntbepaling inzake de Armeense genocide. Dat is op zich geen schande, want ook het CDA en D66 hebben daar moeite mee, maar bij de PvdA wordt genocide ontkenster nummer Éen, Albayrak, ook nog staatssecretaris. Terwijl de genocide ontkenners bij het CDA niet meer op een verkiesbare plaats zijn gekomen.
In de afgelopen drie jaar ben ik veel mensen tegen gekomen die zich willen sterk maken tegen een toenemende islamisering van de samenleving en de meeste van hen zijn vroeger links geweest. Dat is volgens mij de reden dat de PvdA nu van verraad beschuldigd wordt. Een VVD-er die de VVD te slap vind kan naar Wilders, een Christen die het CDA niet christelijk meer vind kan naar de Christen-Unie en een socialist die de PvdA niet meer socialistisch vind, kan lid worden van de SP. Maar een sociaal voelend, seculier en oprechte humanist die de dreiging van de islamisering ziet, kan daardoor niet meer bij de PvdA terecht en is nu partijloos. Dat heeft het boek van Carel Brendel feilloos aan de kaak gesteld.
Kees Madura
Meer lezen van Kees Madura?
www.keesjemaduraatje.web-log.nl
