BOTTEHOND - 17 OKTOBER 2007

Print dit - of mail het

Ahmed Marcouch wordt op handen gedragen door de onnozele burgermens. Die burgermens wordt kennelijk niet gehinderd door enige achtergrondinformatie over de proto-kalief van geïslamiseerd Amsterdam. Ik zal ze pronto uit de droom helpen. Hier een quoot van Marcouch in het boekje: "de moslim bestaat niet".  Marcouch laat daarin het volgende optekenen:  
'Als ik dingen niet begrijp, raadpleeg ik de toelichtingen of mijn relaties die ik betrouwbaar en deskundig acht. Op dit gebied is bijvoorbeeld Youssoug Al Qaradawi een boegbeeld in de islamitische samenleving, een Korangeleerde en groot wetenschapper.'' 

Deze Youssoug Al Qaradawi, waar de proto-kalief zo hoog van opgeeft, is lid van de moslimbroederschap.  Zijn ideeën zijn ronduit fundamentalistisch.   Zo noemt hij palestijnse zelfmoordterroristen "martelaren", hij moet niets hebben van homofilie en mannen mogen hun vrouw best een pedagogisch pak rammel geven. De man heeft grote ambities voor de islam: hij voorspelt dat Rome veroverd zal worden door de doodscultus. Al Qaradawi is een groot promoter van het vestigen van islamitische enclaves in Europa.  Eigen scholen, eigen recreatievoorzieningen , eigen moskeeën en eigen wetgeving.

In tegenstelling tot wat de WRR  en Job Cohen beweren is de moslimbroederschap wél gevaarlijk.  Natuurlijk, men zegt geweld  te hebben afgezworen, maar alleen een hersendode doorziet niet dat het nadrukkelijk een veranderde strijdwijze betreft.  De broeders juichen geweld  elders in de wereld namelijk wel toe.  Daarmee is de pretentie van geweldloosheid ongeloofwaardig. De doelstellingen blijven zoals ze altijd waren: het onderwerpen van het ondermaanse aan de islam. In Nederland is nog een bigshot uit de moslimbroederschap actief. Tariq Ramadan bekleedt de leerstoel "identiteit en burgerschap" aan de Erasmus Universiteit. Ook Tariq Ramadan heeft een twijfelachtige reputatie. Zo juicht progressief Nederland de man toe omdat hij pleit voor het participeren van moslims in de westerse samenleving. Ook pleit hij voor het respecteren van de wetten van de landen waar zijn volgelingen verblijven. Overigens is dit geheel in overeenstemming met de leerstellingen van de islam. Maar maakt U zich geen illusies: ook voor Tariq Ramadan is en blijft het doel het islamiseren van het Westen., zoals Caroline Fourest heeft aangetoond. 

Marcouch is dus, gezien de leermeester die hij aanhangt, niet de onschuldig ogende maatschappelijk werker die hij wil lijken. De informatie die ik in dit stukje weergeef is eenvoudig op te zoeken op het Internet. De vraag die rijst is: waarom wordt Marcouch bejubeld door hele horden goedgelovigen? Het antwoord op die vraag is eenvoudig. Marcouch spreekt zich fel uit tegen straatterreur en pleit , net als zijn partijgenoot Ahmed Aboutaleb voor een harde aanpak van klaplopers en uitkeringsfraudeurs. Nederland zit danig in haar maag met de massaal geïmmigreerde moslims. Ze integreren slecht, veroorzaken overlast en velen tonen hun haat voor Nederland steeds openlijker. Geen wonder dat de bestuurlijke elite en de media Marcouch graag beschouwen als de model-moslim. Men meent in hem een bondgenoot tegen de problemen met moslims  te vinden. 

Ik stel me voor hoe ik als establishmentsbestuurder of islam- knuffelaar zou reageren op de werkelijkheid achter Ahmed Marcouch. Die moet overdraaglijk zijn voor zijn apologeten. Als zelfs Marcouch uit is op islamisering van Nederland,  welke moslim kan dan nog gezien worden als bondgenoot? Toch dient de positie van Ahmed Marcouch ter discussie te staan. Als de man uit is op het uitbouwen en versterken van de islamitische identiteit van zijn deelgemeente als moslimenclave is hij een gevaar voor de toekomst van Nederland. Het bestuur van de moslim-omroep ligt onder zwaar vuur omdat bestuursleden moslimbroeders zijn. Er is geen enkele reden om Marcouch met andere maatstaven te beoordelen.  Dat impliceert ook dat Ahmed Marcouch niet langer voorzitter van de stadsdeelraad kan blijven.