propaganda by deed

HaymarketRiot-HarpersWikipedia, dat is ook maar het werk van stervelingen. Kan dus een hoop onzin in staan. Een voorbeeld? Wat dacht u van deze wiki over de Haymarket Affair?

De Hay… wat? De Haymarket Affair in Chicago. U kent het niet. Maar u heeft er elk jaar nog last van. Het is de reden dat 1 mei zo groot is geworden. Dat uw werknemers dan niet op komen dagen, maar de Internationale staan te zingen. En achter een rode banier aan door de stad marcheren.

Nu is er een (linkse) professor, Timothy Messer-Kruse, die er een boek over heeft geschreven. Dat boek is een eye-opener. Ten eerste wordt duidelijk dat de Wikipedia-versie onzin is. Hoewel onzin? Nee, het is géén onzin. Het is propaganda.

Soit. Ga ik het verder niet over hebben. Moet u zelf dat boek maar lezen.

In Kruse’s analyse komt nog iets anders naar voren. Het concept ‘Propaganda by Deed’. Had ik nog nooit van gehoord. U wel?

Het 19de eeuwse anarchisme is een een afsplitsing van de bredere 19de eeuwse sociaal-democratische beweging. Wij denken dan aan een splinterbeweging van een paar idioten. Klopt ook. Maar op somminge plaatsen en momenten was dat anarchisme toonaangevend. Bijvoorbeeld Rusland tot 1917. En in New York en Chicago.

Net als de sociaal-democratie droomt het anarchisme van een arbeidersparadijs op aarde, waar de arbeiders eigenaar zijn van de productiemiddelen. Maar het anarchisme gelooft niet dat dit paradijs te bereiken is door te staken. Het gelooft überhaupt niet in de geleidelijke verbetering van het lot der werkers.

Het anarchisme gelooft ook niet in de stembus. Dat is een cruciaal gegeven. Anarchisten geloven heilig dat ze gelijk hebben, maar ze geloven niet dat ze de arbeiders van dat gelijk kunnen overtuigen. Daar zijn de arbeiders te stom voor.

Op zich zou je zeggen dat anarchisten hiermee schaak-mat staan. Maar de Italiaan Carlo Pisacane bedenkt een oplossing. Een aanslag genereert veel meer publiciteit dan een anarchistisch pamflet, dat ongelezen wordt weggegooid. Als de daders als martelaren worden afgeschilderd, kunnen mensen die anders niet geïnteresseerd zouden zijn, overtuigd worden van de revolutie.

Anarchisten begrijpen ook wel dat de aanslag zélf zinloos is. Je kunt een koning vermoorden, maar dan komt zijn zoon op de troon. Je kunt politie-agenten vermoorden, maar dan worden er weer nieuwe aangenomen.

Maar anarchisten geloven ook dat terreur kan werken als de vonk in het kruitvat. Als er dan chaos ontstaat, met hopelijk veel geweld, zullen de arbeiders hun kant kiezen, en zal de revolutie daar zijn.

Ziehier de logica achter de moord op Tsaar Alexander II in 1881, en achter de aanslag op Haymarket in 1886.

Waarom is Propaganda by Deed nu zo interessant? Omdat het niet iets uit een stoffig verleden is. Het concept lijkt, bewust of onbewust, omarmd door islamitische terroristen.

Wat betekent dat?

Ten eerste: na elke aanslag vragen wij ons af waarom ze zo boos zijn op ons. En dan proberen wij die redenen weg te nemen. Bijvoorbeeld door zelfcensuur. Of door extra subsidies en uitkeringen.

Bovenstaande reactie gaat er van uit dat de moslim-terrorist ónze aandacht wil vragen middels zijn terreur. Dat hij zich zozeer benadeeld voelt, en zozeer genegeerd weet, dat hij geen andere uitweg ziet dan een aanslag te plegen.

Maar dat is niet het motief achter Propaganda by Deed.

Ten tweede: De moslim-terrorist richt zich op moslims als publiek. Hij wil de moslim-gemeenschap bereiken, net zozeer als de anarchisten de arbeiders wilden bereiken.

Ten derde: net zoals de anarchisten de arbeiders er aan wilden herinneren dat zij arbeiders waren, zo willen moslim-terroristen de moslims aan hun identiteit herinneren. Hen terugleiden naar de Umma.

Conclusies?

1. Door deze bril bezien waren de aanslagen van 9/11 een groot succes. Ze leiden inderdaad tot een islamitisch reveil onder de moslims.
2. Wie profiteerden van dat reveil? Alle moslim-geestelijken, ook die vriendelijke imam-op-de-hoek. Vandaar dat de terroristen op sympathie van zoveel moslims kunnen rekenen.
3. Moslim-terreur is dóór en vóór moslims. Het gaat niet om ons, wij zijn slechts attributen.
4. Sunni-Shia en Shia-Sunni terreur wordt ook begrijpelijker. Het doel is de eigen Sunnitische of Shiitische achterban te beïnvloeden. Slachtoffers aan de andere kant zijn bijzaak, toevallige attributen.
5. Door elke aanslag te belonen met nieuwe concessies, versterken wij het aanzien van de terroristen in de eigen achterban.
6. Net zoals de anarchisten de arbeiders niet van hun gelijk konden overtuigen, kunnen de fundamentalisten de moslims blijkbaar ook niet overtuigen met het woord. Het lukt alleen met geweld.

2 thoughts on “propaganda by deed

  1. Ik ben wel benieuwd wie in deze zin nu in vredesnaam de “u” is:
    “Dat uw werknemers dan niet op komen dagen, maar de Internationale staan te zingen. En achter een rode banier aan door de stad marcheren.
    Ik verbaas me over het feit dat dit stuk geen auteur heeft.
    Verder, zonder sarcasme, een prima stuk.

  2. Prima artikel.
    Ik was zelf al eerder tot dezelfde conclusie gekomen, maar meer aan de hand van analogië want het tonen van veel expliciet gedrag is “propaganda by deed.” Misschien is wel het meest aansprekende voorbeeld als je je afvraagt waarom een bouwvakker (ik kies hier natuurlijk geheel willekeurig een beroepsgroep) fluit naar een mooie vrouw die voorbij komt. Hij fluit naturlijk niet omdat hij werkelijk denkt dat zij nu vanavond wel snel even langskomt om nu door dat gefluit hitsig van verlangen hem ten huwelijk te vragen, maar hij fluit om aan zijn aanwezige collega’s te laten zien dat hij “uit het goede hout” is gesneden. De mooie vrouw is slechts attribuut en de collega’s: die kijken op naar hun stoere durfal van een collega.

    Datzelfde mechanisme ziet men bij politici en journalisten die niet in discussie gaan met, maar slechts met gemeenplaatsen afgeven op Wilders. Dat doen ze niet omdat ze denken dat dat Wilders al afschrikken, maar ze doen het om aan hun collega’s te laten zien ‘dat ze uit het juiste hout’ zijn gesneden. Wilders is slechts een dankbaar attribuut waarmee je dus dan ook helemaal niet serieus in discussie wil gaan.

    Of een (jonge) automobilist die knoerthard met zijn auto door het verkeer scheurt, meestel dat niet doet om sneller op plaats van bestemming te komen maar om aan de mede inzitters te laten zien dat het geen ‘mietje’ is.

    Het zijn ook weer dezelfde sociale verschijnselen dat maakte dat in vroegere tijden de kerken met zogenaamde vroome middenstanders waren bevolkt. Dat deden ze niet noodzakelijkerwijze omdat ze in de donderpreken van de dominée of in de bijbel geloofde, maar om aan hun klanten te laten zien ‘dat ze er bij horen’. Daarom ontvolkte de kerken ook zo snel toen als met de kleren van de keizer het duidelijk werd dat de meeste kerkbezoekers zo de schijnheiligheid zaten op te houden.

    Daarom is het interessant te weten in hoeverre het enthousiasme van de huidige moslims voor hun imam-op-de-hoek en de terreur daden van hun geloofsgenoten nu is ingegeven door ‘lijfsbehoud’ om in de vertrouwde eigen groep staande te blijven, of het een ingewortelde hang (met name bij de aanhangers van de islam) is naar het op grof geweldadige wijze het geloof te uiten.

    Dat is dezelfde vraag of Hilter in de dertiger jaren nu op zulke overweldigende steun van de bevolking kon rekenen, omdat de Duitser ‘van nature’ een veel slechtere inborst hebben dan, laten we eens zeggen, de Nederlanders.

    Ik denk dat het lijfsbehoud is en dan is het wachten op gerespecteerde moslims die op een goed ogenblik zullen roepen: “maar keizer, u heeft geen kleren aan” en alles zal goed komen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>